Toegegeven, als oude man van 45 ben je wat eerder geneigd om het heden met vroegâh te vergelijken. Bij 40 euro Pavloft mijn geest nog vaak in de "en-dat-is-dus-88-gulden-modus". Dat wordt doorgaans getriggerd door een mismatch met mijn waardegevoel. Zo'n spasme in de categorie: wàààt..? 12 euro voor 2 koffie en een gevulde koek, maar dat is....... enzovoort.
Hoewel de oude heer Zalm consequent blijft volhouden dat de invoering van de euro niet tot noemenswaardige prijssijgingen c.q. inflatie heeft geleid, heb ik tegenwoordig ook tijdens de begroting van evenementen steeds vaker zo'n moment. Een oude fabriekslocatie bijvoorbeeld, die voor 2 dagen locatiehuur ruim 40.000 euro vraagt. Daar kan je een jaar lang een kantoor voor huren!
Wat begon bij de airliners met het uitkleden van het basiskaartje om daar vervolgens aan de kassa nog een ijzingwekkend pak aan onvermijdelijke opslagen aan toe te voegen, lijkt nu ook zijn entree gemaakt te hebben in onze wondere wereld: het uiteenrafelen van de kale ruimte en tal van diensten die je er vervolgens min of meer verplicht bij moet huren. Nu is er natuurlijk ook het argument dat je die anders elders zou moeten betrekken, maar door de afnameverplichting of de beperkte keuzevrijheid door negatieve incentives als cateringafdrachten e.d. is er toch een beetje sprake van gedwongen winkelnering.
Die locatie met een in-house restaurant bijvoorbeeld, waarmee verplicht moest worden samengewerkt. Naast prijzen voor F&B die je in de grachtengordel ook wel tegenkomt, moest daar voor hun reguliere dienstverlening ook nog eens mens en materieel worden afgetikt.



Laatste reacties