Elk jaar probeer ik wel te gaan kijken. Even de sfeer proeven en een paar voorstelling zien. Ik maak me nooit heel veel illusies over hetgeen ik ga zien. Soms valt het mee, soms valt het tegen. Maar ik kom er eigenlijk altijd wel met een goed gevoel vandaan.
Afgelopen zaterdag had ik voor het eerst het gevoel dat het dit keer verkeerd zou aflopen met mijn goede gevoel aan het eind. Overal waar ik keek zag ik vooral acts verkleed als de zgn. “foute mannen en vrouwen”. De acts die al 15 jaar uitgekauwd zijn op allerlei thema-evenementen, feesten en braderieën. Grappig, maar daar heb ik ’t onderhand wel mee gehad. Komen ze volgend jaar zeker met allerlei acrobatische-rol-uit-een-doek-hangend-aan-‘t-plafond-acts…. De twee door mij uitgekozen voorstelling bevestigden helaas mijn slechte voorgevoel. Naam en toenaam van de voorstellingen heeft geen zin, ik heb er in ieder geval helemaal niets mee. Mijn fout, had ik maar iets anders moeten kiezen. De laatste voorstelling die we zouden zien, door mijn vriendin uitgekozen, was Noga.van Spinvis samen met o.a. Simon Vinkenoog.
Licht geïrriteerd door het voorgaande zat ik op de hardhouten tribunes in het tentje te wachten op het begin van deze voorstelling.
Voorbij, voorbij, voorbij…dat waren de laatste woorden van de voordracht van Simon Vinkenoog. En verrek…. ik had al ruim twintig minuten zitten kijken naar een schitterende voorstelling…Nu kan het komen omdat ik zelf ook cavia’s heb gehad, maar ik vond ’t een juweeltje.
Dus, ook dit jaar liep ik terug naar de auto met een goed paradegevoel.
Gaat 't zien, zeer de moeite waard!!
Reacties