Joe Pine gaat verder de diepte in met de 'Multiverse'-theorie

High Profile was vorige week aanwezig op Mobile Monday waar Joe Pine zijn nieuwste theorie uit de doeken deed: die van de 'Multiverse', waarin hij naast de bekende twee werelden (de fysieke wereld en de virtuele wereld) nog zes werelden bespreekt waar men in de toekomst op verschillende wijze experiences, ervaringen, gebeurtenissen en events kan beleven. Mobile Monday is een driemaandelijks event georganiseerd voor een door voorlopers op het gebied van mobile internet, mobile devices en mobiele technologie (waar in de komende jaren een enorme groei wordt verwacht op het gebied van internettoepassingen en dergelijke).

Joe Pine komt op 10 april om 10:00 uur op de 10de editie van Evenement spreken over Authenticity en zijn nieuwste theorie 'The Multiverse'.

Joe Pine wordt kort voor zijn presentatie geïnterviewd door Vincent Everts.

Joe Pine, auteur van de bestsellers Mass Customization, The Experience Economy en zijn nieuwste boek Authenticity, lanceerde in De Rode Hoed voor een groot publiek van ruim vierhonderd personen zijn nieuwste theorie: die van de Multiverse. De Multiverse voegt zes nieuwe werelden toe aan de twee bestaande werelden (de fysieke wereld en de virtuele wereld), waardoor er een sluitend model ontstaat van acht parallel verlopende werelden, die worden uitgeschreven op de drie assen: de horizontale SPACE-as die van virtual (links) naar physical (rechts) gaat, de verticale TIME-as die van no-time (onder) naar time (boven) gaat en de diagonale MATTER-as die van bits (voor) naar atoms (achter) loopt.

De fysieke wereld wordt onderverdeeld in space (physical), time (time) and matter (atoms). De virtuele wereld (als Second Life en World of Warcraft) zitten juist in de tegenovergestelde wereld: die van no space (virtual), no time (no time) and no matter (bits). Pine legt in een uur uit dat er meer tussen hemel en aarde is door combinaties te maken in de andere zes velden: de zes overige werelden waar wij onze gebeurtenissen, events en ervaringen in de toekomst in gaan beleven worden één voor één per wereld uitgelegd.

In overleg met Joe Pine - Can I tape it and publish it all on the internet? 'Yes, please.' - hieronder de uitleg van de acht werelden in zeven YouTube filmpjes.

Joe Pine on technology and media en the experience economy.

Dactylo doet wat met je (Gouden Giraffe interview)

(En even het blooperfilmpje...dat aan bovenstaand filmpje vooraf ging.)

Dactylo doet wat met je. Dat is al ruim een jaar de slogan van Dactylo, de Human Resource dienstverlener op het gebied van flexibele arbeid: uitzenden, detacheren en werving & selectie. Dactylo doet voor de communicatiestrategie en de organisatie & productie van evenementen al jaren beroep op twee bekende spelers uit de evenementenbranche, respectievelijk Rob Captijn van R2 en Marleen Heidinga van Werkzaamheden (jaren geleden opererend onder de naam Captijn++Heidinga).

Rob Captijn focust zich met R2 op het versterken van relaties tussen bedrijven en doelgroepen in de meest brede zin van het woord en Marleen Heidinga bedenkt en produceert evenementen voor opdrachtgevers, 'meestal uit het bedrijfsleven, maar ook in opdracht voor bureaus. (Marleen is overigens een nieuw bedrijf gestart onder de naam Company Chemistry, maar daarover later meer.)

Aan tafel met Ilse de Cloe, directeur marketing van Dactylo, Rob Captijn van R2 en Marleen Heidinga van Werkzaamheden. Reden: Gouden Giraffe nominatie in de categorie Vermakelijke Evenenementen voor 'Dactylo doet wat met je', een evenement op zaterdag 27 januari 2007 in de Van Nelle Ontwerpfabriek in Rotterdam werd gehouden.

Marleen, voordat we het over het evenement gaan hebben even over de bureau-klantrelatie met Dactylo. Wat kun je daarover vertellen?
Ik ben in 2004 door het Hoofdbureau (het reclamebureau van Dactylo) geïntroduceerd bij Ilse en er was meteen een klik, dus chemistry :-), en in november 2004 hebben we het eerste evenement voor Dactylo georganiseerd.

En vanaf dat moment ook dingen blijven doen voor Dactylo?
Ja, dat verliep heel plezierig, succesvol en bovendien ontzettend leuk wat samenwerking betreft. Ik heb toen overigens Rob bij dat eerste event betrokken en zo is eigenlijk ook deze relatie tot stand gekomen. Vanaf dat moment hebben Rob en ik alle events verzorgd die Dactylo organiseert.

Waarom heb je Rob er bij betrokken?
Omdat ik Rob natuurlijk ken uit een ver verleden, hahaha... en ik ken z'n kwaliteiten hahaha... Rob en ik vullen elkaar qua werkzaamheden heel goed aan. Waar Rob op strategisch niveau heel goed is, ben ik gewoon goed in het vertalen en organiseren hoe zoiets er uit gaat zien.

Want hoe lang zit jij al in het vak?
Sinds 1989. Dus dat is al bijna twintig jaar.

Bedankt Suzanne Savakis en iedereen van het I amsterdam MICExperience 2008. Het was weer genieten vandaag!

Net thuis. Schoenen uit. Man op bank kijkt 24 en ik zet 24 januari  2008 online. Wat een superdag! Veel gezien, gegeten en zielsverwanten gesproken.

Vandaag en morgen overspoelen  horden nationale en internationale meetingplanners Amsterdamse hotels en congreslocaties. Het is weer I amsterdam MICExperience 2008 - tijd. Wat is blijven hangen?

• Dat het Movenpickhotel een goed uitzicht heeft en de teugels een stuk strakker houdt dan tijdens  de start. Gelukkig. Zag er allemaal gelikt uit.
• Het Lloydhotel van Lotje was een openbaring en veranderde onze groep in baldadige schoolkinderen.
• The Dylan was prachtig en symmetrisch als altijd.
• En dat stagaire Suzanne Savakis samen met de organisatoren van het ATCB een mooi overzichtelijk programma had samengesteld. Niet te veel, niet te weinig. Precies goed.

Het weer was minder spectaculair dan vorig jaar. Gelukkig wel

Tenslotte hier de foto's en de vraag: "Suzanne...hoe was je stage eigenlijk?"

HSMAI nwjrsbrrl 2008 introduceert haar nieuwe bestuur

Marja van Reijn van Global Refund Holland bv is de nieuwe voorzitter van HSMAI Nederland. Maandag werd ze tijdens de Algemene Leden Vergadering als opvolger van Wouter Olland aangewezen om drie jaar lang de HSMAI-kar te trekken, samen met het nieuwe bestuur en HSMAI-directeur Hans Poortvliet en Kathelijne Schunselaar.

Naar de foto's van de borrel.

Tijdens de HSMAI nieuwjaarsborrel die daar op volgde in The House of Bols aan de Paulus Potterstraat 14 in Amsterdam werd het glas geheven op het nieuwe jaar waarin een sterk sprekersprogramma werd aangekondigd, met onder meer Joe Pine (op 10 april om 10:00 uur tijdens de ochtend voorafgaand aan de tweede dag van de 10de editie van Evenement.

Gastvrijheid is geen nederlands woord

Door Lex Granaada, Granaada & Partner
Veel op reis in het buitenland praat je nog wel eens met mensen uit het vak. Waarover? Oh, over van alles en nog wat. Vaak heel verrassend, en leuk om een spiegel voorgehouden te krijgen over wat zich in ons landje afspeelt.

Vroeger ging dat over tolerantie, multiculti- samenleving en Deltawerken, tegenwoordig over koffieshops, politieke onnavolgbaarheid en de staat van onze horeca.

Maar, landgenoten, waarschijnlijk onder invloed van Wilders en Verdonk, krijg ik toch ook meer en meer last van gekrenkte nationale trots. Soms tegen beter weten in verdedig ik de kwaliteit van onze nationale horeca..

Tja, je laat je land toch niet vallen in het buitenland? Jarenlang gaf ik af op die Amerikaanse plastic vriendelijkheid; ik ging voor écht en oprecht ( en ik was stiekem jaloers op die witte tandpasta glimlach…), maar naar mate je ouder wordt, word je milder.. en ik begon wat barstjes in mijn vooringenomenheid te bespeuren en vond die service gevoeligheid zo slecht nog niet.

Waarom dan zo somber over de situatie in Nederland? Moet u luisteren… Ik was met Carla, Ellen en Richard op kroegentocht in de stad, waar mijn zoon zijn studie is gestart: het onvolprezen Leiden!

Pal tegenover Minerva aan de Breestraat ligt het bekende tapas-restaurant Oloroso en ons gevoel voor culinair kosmopolitisme gaf ons in, dat Spaans vanavond goed moest zitten. In een sfeervol, halfgevuld restaurant al ras onze tapas en mojitos, water en wijn besteld en na zo’n twintig minuten de passerende ober even aangehouden: ‘denkt u dat de drankjes vast door zouden kunnen komen?’ ‘Meneer, denkt u dat u hier alleen in de zaak bent? Die drankjes moeten ook gemaakt worden hoor’ Als ik een drankje in mijn handen had gehad, had ik me erin verslikt.. Na enige momenten van heftige interne strijd, kreeg mijn optimistische menslievende-ik weer de overhand en besloten we er toch een gezellige avond van te maken.

Toen tien minuten later de mojitos arriveerden en overheerlijk bleken, kwam de pre-kerstgedachte pas echt over ons, een waarachtig zeer reis-ervaren gezelschap. Met als gevolg dat ik, toen de tapas uiteindelijk door dezelfde ober werden gebracht, trachtte het ijs te breken:’Was dat nou echt nodig, om zo te reageren toen ik vriendelijk vroeg of de drankjes vast door konden komen?’ Nu, dagen later heb ik nog spijt van mijn opmerking.. we kregen een dusdanig agressieve lading venijn over ons heen, dat me op het moment dat ik mijn gedachten aan het papier toevertrouw, nog de rillingen over mn rug voel lopen. Gelukkig mompelde mijn vriend toen de gifspugende spraakwaterval zich verwijderde: ‘u mag blij zijn dat we hier nog blijven zitten..’

Een patstelling werd doorbroken ( ik had allang willen weggaan, maar dat doé je niet), want het gifkikkertje draaide zich om en voegde ons toe: ’u hoeft helemaal niet te blijven, en de drankjes hoeven niet te worden afgerekend’..

Eindelijk waren we het roerend met elkaar eens, de ober en de gewaardeerde klandizie.. Geschokt maar gelouterd verlieten we Oloroso, een etablissement dat mij voorgoed heeft doen besluiten dat gastvrijheid nooit een Nederlands woord zal worden. Heeft dat iets te maken met de typisch Nederlandse volksaard: individualisme en lichte arrogantie, merkbaar in evenementen-locaties, restaurants en hotels?
Een gewaarschuwd mens telt voor twee.

Lex Granaada
Granaada & Partner

AEB pareltjes top 4: de mooiste acts

De Artiesten- en Evenementen Beurs herbergt veel (vaak verborgen) pareltjes, acts die zo klein of intiem zijn dat je er snel aan voorbij loopt, acts die uit bescheidenheid van de kunstanaar of artiest onderbelicht blijven of acts die gewoon heel sterk zijn. High Profile heeft zijn persoonlijke AEB pareltjes top 4 samengesteld en laat ze één voor één de revue passeren.

Chris Aelberts (AEB): 'de artiest is meer ondernemer geworden'

Twintig jaar geleden startte hij met zijn Artiesten-en Evenementen Beurs in Eindhoven. Toen nog in de toenmalige Jubileumhal of het Philips Ontspanningscentrum, waar hij ook al directeur was, voordat hij met zijn beurs zijn nieuwe Beursgebouw Eindhoven betrok. Chris Aelberts, mister AEB en mister Beursgebouw Eindhoven, vertelt kort aan High Profile, die ook een stand heeft op zijn beurs, wat er veranderd is in die twintig jaar in het vak van de artiest en van de artiestenbeurs.

Artiesten- en Evenementenbeurs AEB 2008, een impressie | video

De twintigste editie van de Internationale Artiesten- en Evenementenbeurs AEB is gisteren in Beursgebouw Eindhoven van start gegaan. Vandaag en morgen kan, maar vooral vandaag, lopen de spelers uit de evenementenbranche over de beursvloer van deze oudste vakbeurs voor artiesten en evenementen. High Profile was aanwezig op de eerste dag om een korte video-impressie van de beurs te maken.

Grote act op personeelsfeest

Een dooddoener op veel personeelsfeestjes is 'de slotact' een bekende artiest of groep voor bizar veel geld en dat is het dan. In de afgelopen jaren hebben we allerlei heel bekende acts gezien, maar slechts heel soms komt dat in een zaal echt tot een klik. Gek genoeg werken 'volkse' acts vaak het beste. Fransie Bauer ofzo (klopt ook wel, want of je vindt hem echt leuk, of je doet alsof, maar goed dat terzijde) Gisteren op het feestje van Canon zagen we Blof. En het klopte. De zaal hing aan een touwtje, die gasten stonden te knallen alsof het de HmH was. Kortom, het personeel van Canon voelde zich terecht verwend. Ik heb een klein stukje met mijn N95 gefilmd. (en Paul Ridderhof maakte de foto's dus binnenkort zullen we die wel zien...)

Bij Joop van den Ende moet het gewoon goed zijn

Ik heb nooit het geluk gehad om voor of met Joop van den Ende te mogen werken. Rob Captijn wel. Die heeft er een jaartje of drie in het verre verleden voor gewerkt. We are talking Wedden dat?-tijd. Als Rob over zijn grote voorbeeld Joop praat stromen de anekdotes in een waterval van woorden naar buiten (zoals zij die hem kennen van Captijn wel gewend zijn).

Joop ging en gaat voor kwaliteit. Het moet gewoon goed zijn. Hij streeft naar het beste resultaat, en dan mag het wat kosten. Ook in zijn personeelsbeleid. Hij wilde de beste mensen hebben. Als je bij Joop kwam en je vertelde dat je een goede volgspotter was en je was het niet, werd je er zonder pardon meteen uitgezet.

Oprotten.

Zo herinnert Rob zich nog die keer dat ze voor een grote productie het traditionale luxe productiediner hadden. Iedereen kreeg bij dit soort etentjes voor een grote klus een bijzonder uitgebreide en mooie maaltijd. Aalsmeer draaide in die tijd top, en had een professionele keuken en dito kok met team in dienst. Joop wil die avond aan zijn biefstuk beginnen, merkt al snel dat hij niet zit te snijden, maar echt moet zagen, kijkt om zich heen, ziet zijn mensen ook met het vlees hannessen, staat op, loopt naar de keuken, zwaait de deuren open, begint te schreeuwen en valt na een minuut stil. Mensen aan tafel kijken elkaar aan, verstijfd en verstomd. Zien een kok met zijn rugzak voor zijn hoofd de keuken verlaten om vervolgens nooit meer terug te komen.

Joop wilde altijd de beste kwaliteit, het eten voor zijn mensen moest goed zijn, alles alles alles moest kloppen. Als het decor niet goed was kon Joop het zes keer verbouwen totdat het wel goed was. Dat kostte wat, maar dat moest dan maar. Bij Joop van den Ende moet het gewoon goed zijn.

Werkte je voor Joop dan werkte je aan een project, je werkte toe naar een show en daar deed je alles voor. Werktijden, daar had je het niet over. Dat kwam gewoon niet in je op. (Tenminste zo vertelde Rob 't mij. Daar zal ook wel veel van Rob's eigen karaktertrek in zitten.)

Dat Joop ooit tien minuten stil over Rob's schouder naar een montage van een show had staan kijken en Rob zich het apelazarus schrok toen hij achter zich "lukt 't, jongen?" hoorde. Rob was toen al niet anders als nu, hij buffelde als een bezetene toe naar het beste resultaat. Joop had dat ook gezien, hij zat al weken tot ver in de nacht keihard te werken aan verschillende vooral montageklussen. Joop stond achter 'm, vraagt of het 'm lukt, drukt 'm toen ie klaar was een aardig bedrag in zijn handen en zegt: en nou wegwezen, ik wil jou hier twee weken niet meer zien.

Prachtig.

Naar Rob's eigen posting (vorig jaar maart) over z'n oude baas.

Kijk vanavond om 20:25 uur naar Nova College Tour, Nederland 3.  Twan Huys met Joop van den Ende.