EvenementContact bruist en borrelt | foto's

Joris Bots (De Bootsmannen) en Arjen Lemstra (BV Levensgenieters), de organisatoren van de beurs EvenementContact.

12 weken geleden was er nog niets. Ineens kreeg Joris Bots (links op de foto) de kriebels en belde Arjen Lemstra (rechts op de foto) op om eens te praten over een nieuw dingetje. 12 weken later staat er in de Rijtuigenloods van Herik Rail in Amersfoort een enorm bruisende, energieke low profile evenementenbeurs EvenementContact.

Low profile in de zin dat iedereen, elke exposant gelijk is, dezelfde vierkante meters heeft als zijn buurman en met hetzelfde pakket een beursstand heeft laten bouwen: reclamezeil, tafel en twee hoge stoelen, beeldscherm als extra optie. Doordat iedereen op deze zelfde manier zichzelf presenteert wordt de drempel voor velen laag om mee te doen, en de prijs daarvoor is prima: 750 euro, zonder beeldscherm. Je hoeft geen extra dingen van kantoor mee te nemen, sterker doe je dat wel dan heb je alleen maar spullen die je nergens kwijt kunt en daardoor rommel rond je tafel.

Annemieke van den Hoeven op haar topbest: netwerkend.

Naar de foto's.

Om kort te gaan is de eerste editie van de beurs EvenementContact voor herhaling- en levensvatbaar, en dat zullen veel bezoekers en standhouders zeggen. Het is wat de uitreiking van de Golden Globes zijn voorafgaand aan die van de Oscars. En daar hadden veel bezoekers en exposanten het dan ook over als ze de kaartjes hadden uitgewisseld en elkaar de handen hadden geschud: zie ik je volgende week? Op de beurs?

 
Links Oscar Krechting (High Profile) en rechts Simon Renes (Effect Groep).

Naar de foto's.

'Doe eens gek, niemand anders doet het'

Een groot aantal event organizers uit Brabant was gisteren te vinden in het Evoluon in Eindhoven, voor ‘Brabant Ontmoet’, een netwerk evenement voor aanbieders, afnemers en toeleveranciers van zakelijke bijeenkomsten uit het zuiden van het land.

Dit keer was het thema ‘innoveren in organiseren’. Toen ik in mijn omgeving vertelde dat ik naar het Evoluon ging, wisten de meesten - kinderen van de jaren tachtig en negentig - niet wat of waar dat is. Zelf ben ik een kind van de jaren zeventig, dus ik herinner me het Evoluon als de technologische attractie waar mijn ouders mij en mijn broer 35 jaar geleden naar toe troonden op een zaterdag. Rijen dik stonden de mensen voor de ingang van de futuristisch gestyleerde vliegende schotel, binnen vergaapten mijn broer en ik ons aan de geavanceerde wetenschappelijke technische snufjes. Het meest is me bij gebleven dat we voor het eerst in ons leven röntgenfoto’s zagen van door sigarettenrook vervuilde longen, die gepresenteerd werden naast foto’s van de longen van mensen die hun leven lang frisse berglucht hadden ingeademd. Enorm, dat contrast; het zal wel geen toeval zijn dat ik geen roker ben geworden.

Tegenwoordig doet het Evoluon dienst als conferentiecentrum. Honderden event organizers met een zachte ‘g’ (de seminars van ‘Brabant Ontmoet’ zijn vaak overboekt, een ongekende weelde in de branche) konden na een plenaire sessie van Peter Kentie van PSV (die ik vanwege enorm fileleed op de brug bij Zaltbommel gemist heb, maar PSV kan ik altijd missen) kiezen uit verschillende parallelle sessies. Elke sessie klonk veelbelovend: een ging over innovatieve technieken in de evenementenbranche, een andere sessie ging over trends, maar ik koos voor ‘Recessie? Welkom die pressie!’ Veel organizers, aangeslagen door de economische tegenwind, hadden behoefte aan een opbeurend woord, want het zat behoorlijk vol bij deze workshop van Bart van Luijk, de Emiel Ratelband avant-la-lettre. De eerste opmerking van deze ras optimist zette de toon voor een opgewekt verhaal: ‘Het zijn gouden tijden voor ondernemers, want u heeft nu eindelijk alle tijd om uw klantenbestand te verbeteren.’

Van Luijk geeft in zijn DOOR Training & Coaching al jarenlang tips voor verkopers en ondernemers. Ook nu strooide hij met tips en ideeën, waarvan de meeste vallen in de categorie ‘een beetje gek, maar gewoon dóen, want niemand anders doet het’. Zoals een afspraak met een prospect maken van 12 minuten, waarbij je alle inleidende obligate conversatie beleefdheden overslaat, maar meteen uitlegt hoe de prospect geld kan verdienen als hij met jou in zee gaat. “Voor zoiets heeft elke directeur wel twaalf minuten tijd over,” aldus Van Luijk. ‘Opvallen’ is ook zo’n tip. “Kom dus niet in een saai crematiepak binnen, want dan krijg je ook een saaie afspraak.” Daarop trok hij zijn carnavaleske jasje aan, behangen met spreuken, referenties en kleurrijke buttons met smileys. “Geheid, dat iedereen bij binnenkomst naar je kijkt. En je hoeft niet bang te zijn dat iedereen je meteen gaat nadoen,” voegde hij er met zelfspot aan toe.

 

Eén van de stokpaardjes van Van Luijk is ‘aandacht’. “Als we een klant missen, zijn we geneigd te zeggen, dat het aan de prijs ligt, dat we te duur zijn. Maar dat is slechts in 17% van de gevallen zo. Klanten haken voor 92% af vanwege een gebrek aan aandacht; 86% omdat ze te weinig initiatief bij u merken, 81% omdat u niet meedenkt, 77% omdat de afspraken niet zijn nagekomen, 69% omdat fouten niet worden hersteld en 61% omdat ze het gevoel hebben niet voor vol aangezien te worden. Met name vrouwen ondervinden dat vaak in de mannelijke zakenwereld.” Van Luijk bleef strooien met tips (‘Ga straks tijdens de borrel nu eens niet netwerken met mensen die u al kent, maar met onbekenden, vooral met mensen die alleen in een hoekje staan’). Zijn inzichten zijn niet echt nieuw (meer), maar dat hoeft ook niet: zolang als massa’s bedrijven de gebaande paden blijven volgen, zal iemand die het ‘doe eens gek, denk out of the box’ propageert, altijd voor inspiratie blijven zorgen. 

Het LiveLAB GG concept

Na afloop van de Gouden Giraffe uitreiking had zeker Ad de Haan van LiveLAB absoluut een biertje verdiend. Dus schoof hij, moe maar voldaan, aan bij onze High Profile Uitgeverij after-after-party. Natuurlijk wilden we hem zijn invalshoeken ontfutselen over hoe hij tot het GG concept was gekomen. Maar die dinsdagavond en nacht was niet bepaald het goede moment. Dus hing het weblog van High Profile wat dagen later aan de telefoon. Even bellen met Leiden, met Ad.

Ad, er lag een enorme druk op je na de uitreiking van vorig jaar. In de zin van hoe overtref je dat in hemelsnaam? Iedereen weet zich nog heel goed die bloedmooie veertjesdames, het prachtige licht, jullie aanpak met de krukken met de genomineerden erop die de podiumvloer in verdwenen, haarfijn te herinneren. Je kreeg de zaal mooi op het verkeerde been met dat in eerste instantie kale toneel in de Schouwburg, vorige week.

'Du moment dat we in de Schouwburg ging kijken wisten Michel Buchner en ik meteen, met de enorme afmetingen en de diepte van het podium moeten we wat gaan doen. De inmensiteit gaan benutten. We hebben dan ook als allereerste actie heel het theater 3d laten tekenen, de zichtlijnen in kaart laten brengen. Van daaruit konden we verder. Daarna zijn we een podiumopstelling gaan bedenken met in ons achterhoofd dat we geen traditionele videoschermen wilden gebruiken en vooral gebruik maken van de laatste snufjes die de leveranciers in huis hebben. Dat laten zien aan de evenementenbranche'.

Maar alle aanwezigen hebben hetzelfde 'gezien', toch??

'De mensen die iets hoger zaten zagen de prachtige zwarte glossy podium podiumvloer waarin het hele videodecor weerspiegelde. De genomineerden voorin werden opgezogen door het inmense LED scherm waarop ze te zien waren'.

Oooo, het inspelen op de huidige crisis. Heel grappig zoals Kees de toneelmeester het publiek een lichtelijk onaangenaam gevoel wist te geven, de eerste minuten. Zo van er is geen budget voor een blingbling uitreiking, zeker gezien de huidige economische malaise is uitpakken niet zo gepast. Vervolgens ging het helemaal los.

'Ach, we hebben gewoon een vette knipoog richting crisis gezet. Een swingende interactie bedacht tussen typografie en de dansers, die wij vooral hadden opgenomen en ook live op het podium danste'.

De filmpjes van de genomineerden waren ook zeer fraai. Best intiem camerawerk soms.

'Ditmaal hebben we de dames en heren heel close, medium en ten voeten uit gefilmd. Al met al hebben we 18 uur met de genomineerden gezeten en 12 uur met de dansers en Anouska Wink. We beschikten over 30 uur filmmateriaal. Om een indruk te geven, de openingsfilm van 1 minuut en 45 seconden was voor ons 55 uur aan editwerk'.

Mooi, iedere categorie had een eigen basiskleur gekregen. Iedereen was onder de indruk van met name het licht.

'Wij hebben vooraf het hele lichtplan in de computer gezet en alle lichtstanden gemaakt met Vincent (lichtoperator). Daardoor ontstond er een harmonieus podiumplaatje tussen licht, LED en video. Ook hebben we alle video’s synchroon uitgestuurd via ons video playout systeem zodat alles mooi in elkaar overliep'.

Ad, is er nog een creatief leven na deze Gouden Giraffe awards avond?

'Michiel Buchner en ik zijn met LiveLAB druk met de komende theatertour van Nick en Simon, daar steken we nu onze nek voor uit'.

Hilton Hotel herdenkt...Bed-in for Peace

Als ik langs het Amsterdamse Hilton loop, overvallen mij altijd gevoelens van nostalgie en weemoed. Lag hier niet 40 jaar een beroemde setje te bedde. Dat een ander Nederlands popicoon ook iets met datzelfde Hilton te maken heeft, ach, dat is een ander en zeer triest verhaal.

 

Gisteren was ik in de lobby present bij de opening van unieke exposties, een drieluik. Het is namelijk dit jaar exact 40 jaar geleden dat John Lennon en Yoko in het Amsterdamse hotel hun beroemde Bed-in for Peace hielden. Dus was er een geanimeerde bijeenkomst, waar iedereen die wat voorstelde in het Flower Power tijdperk (en nog onder de levenden is) aanwezig was. Een bont en kleurrijk gezelscap van oude hippies. En de  nieuwe yuppen,allemaal lekker aan de champagne en  de amuses. Heel attent vond ik dat wij tomatensoep kregen geserveerd uit een blikje Campbell's soep. Pop- art in 2009! 

   

Er werd een fraai boek gepresenteerd en in een aparte zaal waren de tekeningen van John Lennon te bewonderen en te koop. Had ik maar poen..In de lobby van het hotel is onder andere een zeer fraaie expositie, 40 uitvergrote foto's van die periode in 1969, van Nederlandse fotografen zoals Nico Koster, Cor Jaring, Govert de Roos, Claude Vanheye en een Duitse fotograaf te zien. Zij waren het welke indertijd het beroemde stel onder de lakens van het Hilton, van de wereldberoemde kamer 702.

 

Links Claude Vanheye, de enige fotograaf ter wereld die, volgens eigen zeggen, John Lennon zonder dat markante brilletje op de foto heeft gezet....

Tijdens de boekpresentatie memoreerde Hans Boskamp, die Lennon en Ono naar Nederland haalde, met allerlei inside informatie over deze wereldberoemde 7 dagen. Zo vertelde hij ook dat eerst het Amsterdamse Amstel hotel was gebeld voor deze ludieke actie, maar dat het hotel geen oren had naar het onderbrengen van een Beatle (!).

Gelukkig maar dat het Hilton wel brood zag in hun verblijf, wat heeft het dit hotel niet aan publiciteit gegeven door de jaren heen. En nog..

Er is een speciale website: From Holland with Peace, en in het Hilton zijn de gratis exposities nog tot en met zondag 29 maart te bewonderen.

Trouwens, het evenement wordt op deze zondag afgesloten met allerlei Beatle bandjes en een punkopera. GAAN!

Angelique kijkt terug...

De redactie van High Profile schreef het eerder al: de Gouden Giraffe 2009, wordt dit de overtreffende trap van vorig jaar? Nu, twee dagen na het evenement en alle positieve reacties verder, kunnen we concluderen dat dat zeker het geval was.

Dinsdagavond 17 maart, de Gouden Giraffe Uitreiking 2009 in Schouwburg Almere. Na een drukke en stressvolle periode was het dan zover, het evenement waar een jaar aan voorbereiding in zit en waar de branche massaal voor wilde aanmelden, vond plaats. Ik, als organisator vanuit High Profile, kan weer met een gelukkig en tevreden gevoel terugkijken op dit evenement.

Een jaar geleden begon het allemaal, op 12 maart 2008, een dag na de uitreiking in het World Forum, kreeg ik het al bijna benauwd: na alle overweldigende positieve reacties toen, ga je je toch afvragen of het nog wel te overtreffen valt. Twee maanden later kregen we het goede bericht dat de producenten van de vorige uitreiking, LiveLAB, weer mee gingen met dit project.  Deze creatieve breinen achter dit evenement zijn zeker goud waard en we waren dan ook enorm verheugd op een tweede samenwerking. Eerst toch richten op het inschrijvingsproces, de jurybijeenkomsten en alle overige bijkomende zaken (ja ja, de Gouden Giraffe is een heel traject op zich, met de uitreiking als hoogtepunt). In het najaar zijn de voorbereidingen van het evenement zelf van start gegaan, met de keuze van Schouwburg Almere als locatie. Een gewaagde keuze (nieuwe locatie en beperktere capaciteit), maar wel een goede keuze, zo blijkt nu ook achteraf.

In december sloot de inschrijving voor de Gouden Giraffe en telden we 61 inzendingen. De juryleden begonnen met de tijdrovende klus: tijdens de kerstperiode alle ingezonde evenementen beoordelen op diverse criteria, waarna in januari de jurybijeenkomsten plaats vonden. De jury Effectief had zelfs een tweede ronde nodig om tot de drie genomineerden te komen.

En dan treedt de volgende fase aan: de uitnodigingen de deur uit en de volledige focus op de organisatie van de uitreiking. Een enorm drukke, stressvolle, maar vooral ook leuke periode waarin alles bij elkaar gaat komen. Met dus, twee dagen terug de uitreiking.

Maandag 16 maart begon het allemaal, ik kwam aan (samen met mijn ‘personal assistant/assistent event manager’ Tamara Uittenboogaard) en zag de grote vrachtwagen van BloemBloem al staan. Ze waren druk bezig met het inrichten van de locatie. Aangekomen in de Artiestenfoyer, waren ook XL Video, Ampco -Flashlight en Showtex al druk bezig met het installeren en opbouwen van de theaterzaal. De highshine zwarte vloer van Showtex lag er al (al kon ik daar nog geen blik op werpen gezien deze goed was afgedekt ter bescherming), het spaghettigordijn en de grote ronde projectschermen, eveneens van Showtex, hingen al klaar voor gebruik. XL Video was druk bezig met de ledschermen en het roterende prodium van Prolyte kwam stukje bij beetje op zijn plek te liggen.

Dinsdagochtend vroeg, na het ontbijt met de LiveLAB mannen Felix en Michel, op naar de regiebespreking. Monique Winkels, showcaller en Mark Elzinga, stage manager, ontmoetten we en het hele programma werd goed doorgesproken met alle (technisch) betrokkenen waarna na een ochtend en middag vol technische doorlopen en repetities alles tot in de puntjes doorgenomen was.

Tot 14 uur liepen we er nog aardig rustig bij, alles liep netjes volgens plan en we waren klaar om te starten. Na 14 uur ging alles in een stroomversnelling. We ontvingen de organisatoren van de Houten Giraffe (NHTV studenten) die ons helpende handjes boden, de vip begeleiders van Kronenburg en alle overige leveranciers volgden. Om 17.00 uur begon het programma voor de bezoekers, we ontvingen de genomineerden en juryleden voor het diner en om 17.30 uur hield ik, zenuwachtig dat ik daarvoor was, een welkomstpraatje om de spanning nog even op te bouwen, of juist weg te nemen.

Om 19.00 uur was het dan zover: alle leveranciers stonden klaar om te beginnen. De bezoekers van de Gouden Giraffe werden ontvangen en genoten vervolgens van een prachtige uitreiking. Tijdens de uitreiking was ik achter de schermen druk bezig de winnaars te feliciteren en de ‘verliezers’ op te vangen, samen met de vip begeleiders van Kronenburg, die alsnog mooi momenten opleverden toen zij klaar stonden met bloemen en oorkondes toen ik met de niet winnende genomineerden het podium af kwam.  Gelukkig kreeg ik vanuit de coulissen nog wel een beetje mee hoe goed de uitreiking op het podium was, met onder andere de professionele presentatie van Humberto Tan, mooie gesprekken en een mooi plaatje van decor en licht.

Na afloop van de uitreiking heb ik veel mensen gesproken die enorm enthousiast waren over de uitreiking en het evenement, zulke enorme complimenten die toch echt je hart sneller doet kloppen en je opnieuw blij laat worden met het werk dat je doet . De uitreiking heeft ons weer extra laten zien dat we bij zo’n leuk bedrijf werken. De enorme inzet van alle leveranciers, het enthousiasme waarmee zij hun bijdrage aan deze productie hebben gegeven maakt dat dit evenement zo’n goed succes is geweest, voor mij, voor ons bedrijf, voor de bezoekers, winnaars, verliezers en leveranciers. Mijn enorme dank gaat dan ook uit naar iedereen die heeft meegewerkt aan deze grote productie en de totstandkoming daarvan en iedereen die op welke manier dan ook, mij en anderen een hart onder de riem hebben gestoken.

Nu is het dan weer even tijd om de giraffe los te laten, om thuis weer wat meer gezelligheid terug te krijgen (even weer wat aandacht aan mijn vriend schenken nadat ik wekenlang zo goed als elke avond met werk bezig was). Alhoewel ik stiekem nu aan het nadenken ben over de editie van volgend jaar. Welke datum? Welke locatie? Hoe gaan we het verder aanpakken? We zullen het allemaal het komende jaar zien, want ik sta in elk geval al te trappelen om te beginnen aan de voorbereidingen van de Gouden Giraffe 2010.

Het Gouden Giraffe gedicht....

Hij stond tijdens onze Gouden Giraffe uitreiking op het podium en kreeg niet alleen een welverdiende award, ook een muisstille zaal en vervolgens een donderend applaus voor elkaar. Niet alleen vanwege zijn branchegerichte peptalk, ho ho, Ralph van Hessen van Winkelman en Van Hessen wist vriend en vijand te verbazen met een geheel andere actie en trad naar buiten met zijn poëtische kant.
Omdat woorden vaak niet beklijven, zeker niet na zo'n geanimeerde afterparty, hieronder de volledige tekst van zijn hand.

 

Een blije en trotse Van Hessen na afloop voor de microfoon en camera van Events.tv

Gouden Giraffe

Het mooiste wat je kan begeren
Hier ter stede in Almere
Is na zwoegen en dus transpiratie
Gekroond te worden na nominatie

Zo sprak een giraffe in extase
In een belangrijke levensfase
Aan een hooggeëerd publiek
En gaf hen ook direct repliek
En dien aangaande sprak het dier
De emoties zitten mij tot hier

Maar door een bijzonder sterke rek
bij dees giraffe tot aan zijn nek
wist hij dees door mooie pennenstreken
boven het maaiveld uit te steken

Ik heb overzicht en ben niet gek
ik lul dus nimmer uit mijn nek
sprak het dier zo in Almere
waar men een ieder wil vereren
door evenementen te vergelijken
en mooie prijzen uit te reiken

Tot slot sprak de giraf
Met zo’n prijs ben je pas af.
Want ben je een giraffe en wel een gouden
Dan wil iedereen wel van je houden.

We hebben hem laten gaan: Gouden Giraffe 2009

De vijftiende editie van Gouden Giraffe 2009. Het kon jullie als lezer van dit weblog niet ontgaan zijn. We hebben jullie overspoeld met berichten over de aanloop er naar toe. Dinsdagochtend maakten we de sprong, we bereikten die avond het hoogtepunt op de uitreiking zelf. Je kunt veel dingen regisseren in het leven maar een avond zoals deze werd nog mooier door de bijzondere reacties van de winnaars, verliezers, Frank Wentink en de presentator Humberto Tan.

 
Foto: Henk-Jan Winkeldermaat

Zoals winnaar in categorie Effectief Ralph van Hessen de zaal toesprak;"Je moet durven laten gaan. Blaas een ballon op en laat hem los. Dan ontstaat er creativiteit." Al zeg ik het zelf. Deze avond was zo'n ballon. We hebben hem opgeblazen, we lieten hem los...

 
Foto Henk-Jan Winkeldermaat

Frank Wentink, winnaar van de Event Personality 2008, sprak gepassioneerd de zaal toe, hoe de branche in moet spelen op de economische situatie. "Dit is het moment om tegen de stroom in te gaan. De aanval is de beste verdediging. Pak dit moment aan om creatief te zijn."  Wentink kan het weten want hij heeft naar eigen zeggen al vijf crisissen meegemaakt. Hij besprak ze alle vijf zonder ook maar een keer de aandacht van de zaal te verliezen. Zelfs Humberto begon spontaan te zingen voor Wentink die hem vervolgens een aanbod deed voor de Dinnershow of Dreams...

 
Foto Adriaan van Zijp

Na deze inspirerende woorden ontving Joke van den Boer, van de De Koninklijke Van den Boer Groep, uit handen van Wentink een award voor Event Personality 2009. Een bescheiden Van den Boer bedankte haar medewerkers dat ze nog elke morgen om half 9 binnen mocht komen om vervolgens haar werk met ontzettend veel passie te mogen doen.  

 
WK Amsterdam winnaar in catergorie Charity (Foto: Adriaan van Zijp)

Sarriel Taus, winnaar in de categorie Charity, balde beide vuisten na de bekendmaking. Zijn WK Amsterdam kreeg eindelijk wat ze naar eigen zeggen verdiende; dat gouden beeldje, dus erkenning! Planet Event met Van Oud Naar Nieuw won dit jaar voor de derde keer in de Gouden Giraffe geschiedenis.

We hebben de ballon laten gaan, hij is nu leeg...we blazen hem weer op en laten hem volgend jaar weer los. We hopen dat jullie dan weer allemaal als inzender of als winaar, verliezer, toeleverancier of bezoeker van de partij zijn!

Langnek komt je tegemoet

Het gaat gebeuren vanavond: de vijftiende editie van de Gouden Giraffe. De redactie van High Profile Uitgeverij is al gearriveerd. De locatie is sfeervol ingericht door BloemBloem..en Angelique de Wit loopt samen met haar assistent Tamara rustig door de gangen. Het is de stilte voor de storm. LiveLAB doet de laatste doorlopen en De lampen van Ampco Flashlight schijnen al op het gebouw. Zodra de avond valt, licht het gebouw langzaam op! Niet alleen door de mooie belichting word je naar deze plek, waar het allemaal gaat gebeuren vanavond, gelokt...ook de weg er naar toe komt de langnek je tegemoet...

  

LiveLAB loopt in de grote zaal van alles door en de mannen van XLVideo checken hun lichtgewicht scherm. ShowTex oefent met hun schermen en 'koordgordijn'.

 

 

Masterclasses als bindmiddel

Obsession Live Communication is een jaartje geleden een nieuw initiatief gestart voor klanten en prospects: een serie Masterclasses. Vier keer per jaar een presentatie van een specialist over een inhoudelijk onderwerp, waarna de gasten via discussie en workshops aan de slag gaan met het onderwerp. Duidelijk geen obligaat relatie evenement dus met borreltje, praatje en entertainment, maar een inhoudelijk programma als bindmiddel. Vorige week was er weer een Masterclass, dit keer over Live Communicatie. Plaats van handeling: het House of Vision in Voorschoten, de thuishaven van Obsession.

 

Die plek heeft in het verleden dienst gedaan als kantoor van het surfkledingmerk O'Neill en dat heeft als voordeel dat de boardroom waar de presentatie plaatsvond helemaal up-to-date, super-de-luxe en state of the art is: een fraaie, ovale vergaderlocatie, met allerlei technische snufjes om je vingers bij af te likken en waarbij het daglicht vanaf het plafond de inspiratie naar binnen straalt. 

Ed Peelen, hoogleraar eventmarketing & communicatie en relationship management aan Nyenrode Business Universiteit, verzorgde een interactieve verhandeling over de (veranderende inzichten) over live communicatie (kort door de bocht gezegd: waar een merk vroeger vanuit het eigen aanbod een ervaring creeerde voor de consument - denk aan Nike Town, Rainforest Cafe of Autostadt Wolfsburg - dient een merk tegenwoordig waarde te creeren in het individu, in plaats van in het product). De 'kwaliteit' van de twintig genodigden was hoog: veelal marketing en communicatie medewerkers van bedrijven als Eneco, Diesel, ING, enzovoort. Na de inleiding van Ed Peelen gingen de gasten in groepjes zelf aan de slag. Opdracht was om een eventconcept te bedenken rond een dienstverlening van een merk naar voorkeur. Als hulpmiddel had Peelen een belevingsketen rondom een event in schema weergegeven. Na twintig minuten brainstormen in groepjes leidde dat tot een serie presentaties, met meer of minder uitgewerkte concepten.

Een mooi initiatief, die Masterclasses: een inhoudelijk programma, waar je als bezoeker iets aan hebt (temeer omdat de genodigden ook van elkaars inzichten leren) en dat alles ook nog eens in een fantastische vergaderlocatie. Dat is volgens mij ook de toekomst: de relatie evenementen 'oude stijl' zullen steeds meer plaats maken voor inhoudelijke evenementen, die voor de genodigden iets toevoegen en waarbij de rol van de afzender zich voornamelijk beperkt tot het faciliteren van het evenement. Ben benieuwd naar de volgende Masterclass! 

De Gouden Giraffekoorts bij: Fine Tuning, Business Events

Een interview met Michiel Bormans van Fine Tuning, Business Events. De laatste in het rijtje van de genomineerden Gouden Giraffe 2009.

Mijn TomTom stuurt mij de snelweg af en meldt dat we er bijna zijn. Michiel had mij nog zo gewaarschuwd dat je de afslag snel mist. En ja hoor, ook ik duik langs de afslag. Lang leve TomTom die in geval van nood altijd weer een weg terugvindt. Er rijst voor mijn ogen een prachtig, statig gebouw uit de grond. Het is het gebouw van Visio, partner in zorg, onderwijs en revalidatie voor slechtziende en blinde mensen in Huizen. De organisatie waar voor Michiel ter gelegenheid van hun 200-jarig jubileum De leesmarathon organiseerden. Nu genomineerd in de categorie Creatief. 

 

Een LEESmarathon...bijzondere keus voor een organisatie voor blinde en slechtziende mensen!
Michiel: "Dat kun je wel zeggen. Ik had de vrije hand er in en ik zocht een actie waar we media aandacht voor zouden krijgen.Visio zelf was meteen enthousiast."

   

Een marathon van 24 uur! Had je het voor jezelf niet makkelijker kunnen maken door een marathon van 12 uur neer te zetten?
Michiel lachend: "Was makkelijker geweest. We hebben nog gekeken of we in het Guiness Book of Records terecht konden komen maar dan moesten we het een paar dagen volhouden. Die 24 uur was al logistiek heel pittig. We hadden 232 voorlezers op vijf locaties. Als we op het ene moment met de uitvoering bezig waren dan moest het andere al weer voorbereid worden. Dan loop je constant met de gedachte 'loopt alles volgens plan?', 'Komt iedereen?'. De constructie was heel kwetsbaar."

Noem eens zo'n valkuil..
Michiel: "BN'ers. Ik werk vaker met BN'ers. In dit geval onder andere met Pia Dijkstra, Rob Witsche, Frits Barend maar ook Vincent Bijlo en Prinses Laurentien. Zij droegen deze marathon een enorm warm hart toe en lazen allemaal voor. Als je van tevoren naar buiten communiceert dat zij komen dan rekenen bezoekers/pers daar op. Het is dan pijnlijk als zo iemand op het laatste moment afzegt. Dat is gelukkig niet gebeurd maar in het verleden bij andere evenementen heb ik dat wel meegemaakt."  

Wat was jouw moment in die 24 uur?
Michiel: "Wat mij het meest ontroerde was het moment in Apeldoorn. Een blind meisje las in de schijnwerpers vanuit een voelboek voor. Iedereen was stil en luisterde naar haar. Er werd niet alleen voorgelezen, er werd ook naar de voorlezers geluisterd. Op dat moment wist ik dat het werkte. Een heel bijzonder moment." 





De leesmarathon was slechts een deel van de vele activiteiten die jij voor het jubileumjaar op poten hebt gezet..  
Michiel: "Ja het liefst had ik al die activiteiten als serieconcept ingediend voor de Gouden Giraffe. In dit geval kon dat niet. Ik stel voor om volgend jaar een categorie toe te voegen: Serieconcepten."

Zenuwachtig?
Michiel: "Nu het dichter bij komt wel ja..Over mijn kans kan ik niets zeggen. Zowel Visio als ik vinden het al een gigantische prijs dat we genomineerd zijn. Een erkenning voor de schoonheid van dit concept."