Wereldmuseum straalt vooroorlogse grandeur uit van Rotterdam

Bakken vol kritiek kreeg directeur Stanley Bremer van het Wereldmuseum. Te commercieel, de kunst wordt verkwanseld en de dreiging van een zogenaamd 'Cafeum'. Wat daar mis mee is weet ik echt niet. Waarom zou je zo'n mooi gebouw niet gebruiken voor evenementen? Waar kunstlievend Nederland met argusogen kijkt naar het vernieuwde Wereldmuseum zag High Profile vooral een fantastisch gerenoveerd gebouw dat de Rotterdamse grandeur van voor de oorlog uitstraalt.

Gelegen aan de Willemskade en de schattige Veerhaven is dit misschien wel het mooiste plekje van Rotterdam. Uitkijkend op de Maas en de Erasmusbrug waan je je weer even in de 19e eeuw toen Rotterdam uit de schaduw van Amsterdam kroop en de groeiende haven veel welvaart bracht.

Bon ton

Tijdens de opening afgelopen woensdag was de culturele elite van Rotterdam dan ook ruimschoots aanwezig en van kritische geluiden op de renovering was niets te merken, al kan dat aan de bon ton van het gezelschap gelegen hebben. Nou was iedereen dan ook reuze benieuwd naar de verzamelde collectie van kunstschatten uit Oceanië en de indrukwekkende verzameling Tibetaanse en Boeddhistische kunst. In het museumgedeelte was het dringen voor de vitrines vol met exotische kunstschatten.

De renovering heeft een hoop geld gekost en dat geld moet terug verdiend worden. Daarom stelt museumdirecteur Bremer grote delen van het museum beschikbaar voor evenementen. De sociëteitsruimte op de eerste verdieping is omgebouwd tot een enorme balzaal voor grote gezelschappen. De overeenkomst met De Hermitage is snel gemaakt al is het grote verschil dat de aankleding in het Wereldmuseum warmer is. Op de begane grond is het restaurant en de wijnbar gevestigd waar topkok Cees Helder woensdag al een voorproefje gaf van zijn heerlijke gerechten. Gerechten die meer dan redelijk geprijsd zijn na een vlugge blik op de kaart. 

Slimmigheidje

De financiële constructie van het museum is bijzonder te noemen. Niet alleen moeten de opbrengsten van het restaurant en de zaalverhuur er voor zorgen dat het museum zwarte cijfers kan draaien, die winst wordt dan ook nog eens als 'goed doel' aan het museum geschonken waardoor er weer minder belasting afgedragen hoeft te worden. Een slimmigheidje waarmee het museum gefinancierd hoopt te worden.

De locatie is in ieder geval geweldig. In de beschikbare ruimtes voor evenementen heb je altijd het uitzicht op de Erasmusbrug, het Unilever gebouw en natuurlijk de Maas. En Rotterdam hoeft niet bang te zijn dat het Wereldmuseum verandert in een 'partycentrum'. Daarvoor is het simpelweg te stijlvol. Een absolute toplocatie voor evenementen!

Nieuwe sport FootGolf van start (filmpje)

Reclamebureau Nothing gaat het eerste Nederlandse kampioenschap FootGolf organiseren op de golfbaan 'Het Rijk van Nijmegen'. FootGolf is een combinatie van voetbal en golf en wordt gespeeld op officiële golfbanen met holes met een diameter van 53 centimeter. Aan het NK FootGolf dat op golfbaan 'Het Rijk van Nijmegen' gehouden wordt, nemen onder andere Roy Makaay (Feyenoord), Mario Been (Trainer Feyenoord), Danny Koevermans (PSV), Kenneth Perez (FC Twente), Pierre van Hooijdonk (ex-Feyenoord), Bryan Roy (ex-Ajax) en Luc Nilis (ex-PSV) deel.

 

"Het is absoluut geen grap", zegt Susan van Deth van Nothing. "Willem Korsten, (oud-Vitesse, Leeds, Tottenham) de broer van eigenaar Bas Korsten, intoduceerde het spelletje bij wijze van grap. Nothing heeft tenslotte besloten deze sport heel groot te maken. We hebben gelijk een nationale en internationale bond opgericht."

 

Het filmpje is in ieder geval hilarisch.

 

 

‘Iets om trots op te zijn’

Wat het leukste is van haar werk? Marjon Franken hoeft er niet lang over na te denken. “De gekkigheid waar je geregeld mee te maken krijgt. Het werken tegen strakke deadlines. Als er binnen twee dagen vierhonderd vierkante meter textiel af moet voor een evenement. Dan staat het hele bedrijf te vouwen en te knippen, tot de boekhoudster aan toe. Dat geeft een enorme boost. Echt iets om trots op te zijn.”

Franken is inmiddels gewend aan de hectiek die komt kijken bij de aankleding van evenementen. Ze geeft inmiddels acht jaar leiding aan Showtex Nederland dat opereert vanuit Soest en de aankleding verzorgt van tal van evenementen in binnen- en buitenland. Een bedrijf dat acht jaar geleden de definitieve switch maakte van traditionele decorbouw naar textieldecoratie. 

 

Overgang naar textiel

“De marges werden te klein in de decorbouw. Dan moet je gaan bepalen hoe je verder wil met je bedrijf. Met textiel kun je zo veel doen en het is goedkoper dan timmerwerk. In 2001 werd het toenmalige bedrijf Beyne overgenomen door Showtex. Een jaar later zijn we definitief gestopt met de decors. Dat is een juiste beslissing geweest.”

In de showroom van Showtex die oogt als een klein theater, worden de nieuwe producten gedemonstreerd. Op een animatiedoek flikkeren honderden LED-lampjes. Aan rails kunnen verschillende doeken voor de lampjes worden geschoven. De combinatie van licht en textiel zorgt  voor  sfeervolle effecten. “Veel klanten worden hier wel over de streep getrokken. Deze showroom heeft echt een meerwaarde. Je laat de mogelijkheden zien van een doek .”

Niet meer los kunnen laten

Terwijl Franken gepassioneerd vertelt over textiel kan ze het niet laten enkele monsters die op de tafel liggen aan te raken. “De vorige eigenaar, René Beyne, vertelde me ooit dat als je de vijf jaar had gepasseerd in dit bedrijf, het niet meer los kan laten. Dat klopt wel.”

Hoewel de crisis aan niemand voorbij gaat, en dus ook niet aan Showtex, heeft het bedrijf het tot nu toe goed op kunnen vangen. “We hebben niemand hoeven laten gaan, we hebben zelfs een paar uitzendkrachten in vaste dienst genomen. Je merkt dat de budgetten kleiner worden bij klanten. Dan moet je het uit de kwantiteit halen. Wij verzorgen nog meer evenementen dan voorheen. Dat is een enorme uitdaging. Wat dat betreft is hier echt een mentaliteit van ‘kom maar op!’.”