Samen in de zomer regen...filosoferen over de vraag; " Wat is belangrijker; een lekker broodje of een charismatische spreker?"

Een goede spreker blijft dagenlang in je hoofd zitten.

Je zicht op de wereld wordt helderder en de dingen in je hoofd verwisselen van plek. Dat gevoel had ik ook na een eerste ontmoeting  met de directeur van The Next Speaker, Tessa Sterkenburg.

Op een terras keken we naar een nat Amsterdam en namen we de rij sprekers door. Een bont gezelschap waarvan ik sommige ken van twitter en andere van ontmoetingen tijdens het High Profile Media Congres. ( dit jaar geen congres? )

Maar ik zag nog zoveel mensen waar ik meer van zou willen weten. Woorden tovenaars op het gebied van innovatie, nieuwe media, nieuwe technologie. De magische blinde vlekken van deze tijd. ...want zoals Tessa het zelf in het filmpje (zie hieronder) onder woorden brengt; "Innovatie brengt de wereld verder, het is nodig!."

En zeg nou zelf "Wat is belangrijker tijdens een evenement...een lekker broodje of een charismatische spreker?"

"Ja...hallo met mij. De brandweer komt overal vandaan. Wat moet ik doen?"

foto; Roeland Stekelenburg

Ik was net van plan aan te schuiven om de overheerlijke gevulde aubergineschotel van mijn vader te proeven.

BZZZZ...de mobiel. Door een wirwar van sirenes herken ik de stem van mijn lief/zakenpartner. "Er is brand. Naast ons kantoor. Overal brandweerauto's. Overal vuur. Het ziet er niet goed uit."

Echt zo'n telefoontje dat je al jaren verwacht omdat je te vaak foute films hebt gekeken. Ik adem diep en vraag met lage stem "Hebben we een goede verzekering?"  Gelukkig dat zit goed. " Als het echt onze kant op komt dan moet je maar de server afkoppelen en meenemen. Bel je nog?"

Ik berg mijn mobiel op en voel me licht in mijn hoofd. Tijd om eens lekker extra op te scheppen en te genieten van deze zondag.Het komt wel goed.

En dat was ook zo...de buren uitgefikt en wij geen schrammetje. Is jouw verzekering helemaal bij?

In het nieuws

Weer mooie muziek gevonden op straat. Hij heet Nellu.

Best wel vermoeiend.

Mijn leven hak ik in twee delen. De tijd dat ik absorbeer ( muziek, woord, geluid, gevoel) en de tijd dat ik nakauw en creeer. Herkenbaar voor de gemiddelde lezer hier. De eventbranche heeft zijn roots in het circus van Rome, het parlement van de oude Grieken en de offerfeesten van de Maya's. Zonder event geen leven.

Daarom altijd je hart en ogen open houden.Een goed idee kun je zomaar vinden op de hoek van het Damrak in Amsterdam.

Zie ik jullie trouwens op de Beach Branche BBQ?

Soms snak je naar een man in een rok. Met een beetje geluk zijn ze binnenkort te boeken in Nederland.

The Red Hot Chili Pipers from Slijterijmeisje on Vimeo.

Vriendin Petra de Boevere  (het beroemde meisje van de slijterij) is amper terug uit Schotland.

Natuurlijk staan haar avonturen alweer online. Net voor het slapen gaan klikte ik op dit filmpje en werd helemaal vrolijk van deze stoere mannen en hun harige benen. 

Petra schreef hierover; "Live from The Glenlivet Distillery Maltbarn.

Dit Meisje van de Slijterij zat en lag op de houten vloer om dit optreden met een nog enigszins vaste hand vast te kunnen leggen.
Het optreden werd later nog beter, maar toen heeft uw cameravrouw haar camera aan de wilgen gehangen om zelf geheel uit haar dak te kunnen gaan.
Ik heb begrepen dat de Red Hot Chili Pipers misschien zelfs wel naar Nederland komen. De onderhandelingen daarvoor worden gevoerd door een organisator van een whiskyfestival."

Kun je ook niet wachten totdat ze hier in Nederland op een event verschijnen?

En hier de "We will Rock you "versie

Sociale Media, wat is dat ook al weer?

Morgen, 12 juni, ben ik ervaringsdeskundige in Utrecht.

Zoiets overkomt je ook niet iedere dag. Een lange, lange dag zal het gaan over Sociale Media.  Op uitnodiging van Erno Hannink probeer ik de valkuilen en de mogelijkheden van deze mooie wereld te beschrijven. Je kent het toch wel Sociale Media? Nooit van gehoord?  Neem dan even de tijd voor dit. Alvast een voorproefje...met deze presentatie start het event morgen;

| View | Upload your own

Hier ook nog een you-tube filmpje in Jip en Janneke taal. Ik ben al vol voorpret. Een deel van de deelnemers kan ik al in de poppetjes van de ogen kijken, de organisatoren volg ik via hun blogs; Erno Hannink en Laura Babeliowsky... en ik kan zelf, als spreker, al laten weten waar het allemaal over zal gaan. Makkelijk en leuk...Napret is in handen van Punkmedia 's Winkeldermaat die alles op foto en film zal vastleggen natuurlijk...kleine wereld.

Ik verheug me er op!

Weer een juweeltje gevonden op internet; Animoto! Want een event is vluchtig, dit helpt het gevoel vast te houden.

Natuurlijk zit Internet vol bagger.

Snelle sites verhullen krakkemikkige locaties. Snelle url's bouwen luchtkastelen. Hypes worden gebouwd en imago's afgebroken. Nu zelfs ome Piet en tante Annie op Hyves zitten weten ze ook sneller die leuke band te boeken of die feestboot te huren. De uitdaging is dus om je bedrijf of je dienst uniek en onmisbaar te maken.

Fotozaken en postzegelboeren kunnen het beamen. De tijden veranderen. Transparantie en onmisbare service gaan het verschil maken.

Maar internet is ook zo mooi! kijk eens naar deze (gratis) service van www.animoto.com

Lekkere manier om een solextour, slapen in merlet, vliegerworkshop en sushi maken te onthouden

Evenementenorganisatie van de toekomst; mega speciaal en super innovatief! De Twit-Nick

Ben nog aan het bekomen van de heisa van vorige week.

Tweede pinksterdag en ik zit op kantoor. Amsterdam is vol met lege parkeerplaatsen. Tijd voor een terugblik op een klein project maar groots omdat het een kijkje geeft in het evenement van de toekomst. Ik organiseerde vorige week de allereerste Twit-Nick ...een picknick in het Vondelpark waarbij gebruik werd gemaakt van een interactief sociaal internetkanaal Twitter en de nieuwste inovatieve ontwikkelingen in de evenementenbranche.

Snelle middelen als ning, twitter, vimeo, flickr, radiostreams, blogs, vlogs werden samengebundeld en kregen de aandacht van de radio, sites, tijdschriften en zelfs een leuk bezoekje van de leuke jongens van Geen Stijl ;-) Je snapt het...het was heftig allemaal! Vandaag, in een leeg kantoor, geniet ik nog na. Ik besef dat de Twit-NIck zo'n duidelijk beeld geeft van de toekomstige innovaties die de evenementenbranche op het punt staat te grijpen en begrijpen.

Denk dat in dit kleine evenement de essentie van de evenementen van de toekomst liggen. Snelheid, niet nodig om werkelijk aanwezig te zijn, inzicht in deelnemerslijst en long tail publiciteit. Wat mij zelf verbaasde was de snelheid waarmee het bedacht en uitgevoerd werd, het minimum aan risico en het maximum aan fun en publiciteit.

De opbouw en het effect:

Voor het evenement; Voorpret door reactie op blogs, voorinschrijven op ning, twitterfontijn met reacties, interview bij radioonline

Tijdens het evenement: berichten op twitter van deelnemers en mensen die meekijken/ meebeleven, live streams via telefoons op het net, netwerkmoment, ter plekke verslagen door deelnemers op blog, flickr, vimeo en you tube •

Na het evenement: discussies en verslagen op blogs en twitter. Publiciteit bij Geen Stijl, ( dank je wel jongens!) Nieuwe Revu, lokale kanaal Librium TV en nagenieten van films en foto's.

Belangrijkste vraag is natuurlijk: Hoe was het? Dat is makkelijk te beantwoorden: het was super...kijk maar naar dit snelle filmpje van de tweeling Jelle en Jurre !

Wat ben ik dol op die man. Reinier Sijpkens als openingsact.

Reinier is een bijzonder mens.

Denk dat vele lezers van de highprofile hem al eens hebben horen spelen. Tijdens de opening van de HISWA, de Sail of gewoon spontaan vanaf een watertje ergens in Nederland.

Reinier zorgt bij mij altijd voor een gevoel dat de wereld mooier is dan ik zelf ooit voor mogelijk kan houden.  Hij laat mensen walsen lang de kade's van Edam of zingen op een BBQ-boot onder de magere brug.

Dit was ook zo'n schot in de roos; tijdens een conferentie die ik organiseerde bij Mooi Rivier in Dalfsen maakte hij van de deelnemers een levend carillion. Een heerlijke manier om de dag te beginnen.

Maar waarom zijn die eerste stoelen altijd leeg he?

Wie stond hier bij en keek er naar?

Zaterdagavond, haartjes nat. Klaar met zoons en man op de bank voor de volle laag jeugdsentiment. Eindelijk kennis maken met de "ter land, ter zee en in de lucht"-wereld. Je kent het wel; een mengeling van koninginnedag, Paul de Leeuw en SBS 6 explosief.

Halverwege het programma keken Edward en ik elkaar vertwijfeld aan? Dit kan toch niet waar zijn?  Stel je voor...tientallen fanatieke fröbelaars plus slee, een handvol publiek en een cameraploeg. Dit lijken mooie ingrediënten maar er was één misrekening. Het parcours klopte niet! Steevast gleden de karretjes de verkeerde kant van de berg af ACHTER het publiek langs. diskwalificatie na diskwalifikatie. Hilarische televisie.

Had nou niemand op dat moment de ballen om te roepen: "Weet je wat? we beginnen opnieuw maar dan aan de goede kant van de berg?"

Ik daag je uit..bekijk willekeurig momenten van de aflevering en zie wat ik bedoel. Dit zijn nou van die momenten dat een bekwame eventmanager ingrijpt. Paaltjes om, camera's zwenken, iedereen blij.

Zoons hadden trouwens de grootste lol...voor hun waren de koprollen belangrijker dan de snelheden. 

Een toevallige ontmoeting met een Gouden Giraffe genomineerde; Vincent van aRTi producties.

Het gonsde al tijdens de rondvaart. We hebben een genomineerde voor de Gouden Giraffe aan boord!

Mooi om te zien hoe een nominatie een geslaagd evenement extra glans kan geven. Let vooral op de trotsheid. Wat een leuk vak hebben we toch...En ook zo'n leuk visitekaartje.

Het grote geheim van cruise with us

De tijd ontbrak me.

Maar ik had beloofd even op weg naar huis een kijkje te nemen .En dan blijkt een verplicht bezoek plots een inspiratiemoment.( filmpje! ) Een ontmoeting met twee jongens van cruise with us die zich niet lieten hinderen door dingen die 'horen' in de nautische wereld. Ze creerden een varend paleisje. Compleet met plasmascherm, bling-bling, een heuse prof-keuken en het meest bizarre; een piano. En dat allemaal op een salonboot in de grachten van Amsterdam!

Zelf verzonnen en gebouwd na het winnen van een vaarvergunning in Amsterdam. Het leven is wonderlijk. Zo'n investering laat je natuurlijk niet onbeheerd dobberen in de gevaarlijke stad. Nee, daar blijf je natuurlijk op slapen. Zie filmpje

Een lunch, een pet als huisdier en stoute vrouwen...soms is het heel prettig om met vrouwen uit de evenementenbranche af te spreken

Samen aan één tafel...allemaal vrouwen uit dezelfde branche, de evenementenbranche. 

Een inspiratiemoment in cafe Stout in Amsterdam. Geen gepoch, geen gezeur. Gewoon open vizier en gesprekken die er echt toe doen. Op aanraden van Ingeborg van Meggelen bespraken we tijdens de lunch onderwerpen die dwars zitten of die je te vaak bezig houden. Soms is het nodig een andere ondernemer om raad te vragen. Samen sterk.

We hadden het over het New Media Congres van vorig jaar ( alleen maar kerels op het podium), het ABN Amro Tennis Toernooi, Twitter en de fantastische foto's van Guido van Nispen.

De middag werd nog beter dan ik dacht. Even adem inhouden en stilstaan. Een stapje terug en het doel en het pad ernaar toe opnieuw bekijken. Wat heb ik eraan gehad? Erg veel. Ik ga proberen dat gevoel vast te houden en hunker naar de volgende afspraak

Wat een leuke mensen. Wat dacht je bijvoorbeeld van dit initiatief van eventdame Jeanette Diepenbroek van Procongres. Samen met de beroemde Johannes van Dam  schrijft ze een boek over de eetcultuur tijdens begrafenissen. En was dat volgens mij niet een evenement met toekomst in onze branche?

Bedankt Suzanne Savakis en iedereen van het I amsterdam MICExperience 2008. Het was weer genieten vandaag!

Net thuis. Schoenen uit. Man op bank kijkt 24 en ik zet 24 januari  2008 online. Wat een superdag! Veel gezien, gegeten en zielsverwanten gesproken.

Vandaag en morgen overspoelen  horden nationale en internationale meetingplanners Amsterdamse hotels en congreslocaties. Het is weer I amsterdam MICExperience 2008 - tijd. Wat is blijven hangen?

• Dat het Movenpickhotel een goed uitzicht heeft en de teugels een stuk strakker houdt dan tijdens  de start. Gelukkig. Zag er allemaal gelikt uit.
• Het Lloydhotel van Lotje was een openbaring en veranderde onze groep in baldadige schoolkinderen.
• The Dylan was prachtig en symmetrisch als altijd.
• En dat stagaire Suzanne Savakis samen met de organisatoren van het ATCB een mooi overzichtelijk programma had samengesteld. Niet te veel, niet te weinig. Precies goed.

Het weer was minder spectaculair dan vorig jaar. Gelukkig wel

Tenslotte hier de foto's en de vraag: "Suzanne...hoe was je stage eigenlijk?"

Kerstboom al weg...maar toch nog even mijn moment van 2007.

Ik leef pas als mijn zintuigen op scherp staan.

Ik hou van overdaad. Flink veel drama, net over de rand, echtheid,verandering...en dat alles het liefst in één dag. Vandaar de keuze voor werken in de evenementen branche.

Elke week moet ik iets bijzonders beleven dat ik op mijn sterfbed herinner. Een macabere tic. Dat geef ik toe. Maar het helpt wel het leven mooi te maken.

Dat kan een bijzonder geluksmoment zijn, een gedachtenflard, een twitter-tweet ( wat is dat? ), een streling of een leuke ontmoeting. Elke week dus.

Probleem is ook dat ik leef van moment naar moment. De voorpret is vaak zenuwslopend en tintelt in lucht en lijf. Daarna...daarna is het voor mij over. Ik ga weer verder naar de volgende 'thrill'. Steeds mooier, steeds beter.

Daarom kies ik niet. 2007 was gewoon te mooi!...Hoop dat 2008 nóg heftiger wordt!

Nu al goede voornemens voor het nieuwe jaar?

Langzaam vervagen de goede voornemens die ik verzon tijdens het High Profile New Media Congres.

Ja ik heb eindelijk nu een Flickr-account , ik twitter me suf en de bedrijfslog gaat echt binnenkort ook on-line via de site. Maar het leven gaat zo snel.

Het lijkt wel of iedereen deze week tot bezinning komt en plots bedenkt dat men gauw, gauw een kerstdiner of nieuwjaarsreceptie wil organiseren. Dan maar op de ouderwetse manier...sfeer beelden sturen, draaiboeken schrijven en stappen tellen op locatie. Geen 3-D plaatjes en eerder ambachtelijk dan Science Fiction.

En dan lees ik plots dit van een hele grote nieuwe klant:

Graag ontvang ik een aangepaste offerte.
Prettig weekend en rust lekker uit! Ik ben fan van je weblog en lees regelmatig mee. Leuk!

gr,

Goed voornemen voor 2008: alle mooie New Media inspiratie werkelijkheid maken...

Wat is waar? Foto's helpen herinneren of foto's helpen de geschiedenis mooier te maken.

Door schade en schande weet ik hoe belangrijk evenementen fotografie is.

Precies één week voor mijn trouwdag kreeg de fotograaf een hartaanval. De vervanging bleek ( hou je vast) de dochter van zijn toenmalige vriendin. Het resultaat was natuurlijk dramatisch; vier dikke boeken vol "Waar is wally?- achtige foto's en als finale ontelbare foto's van haar dansende vriend.

De foto's zijn diep weggeborgen en ik hoop dat ze nooit mijn herinnering aan de dag zullen 'besmetten."

Andersom kan ook:

Stel je voor...je hebt een heerlijk feest achter de rug in de PTA Amsterdam. Alles klopt. De avond was geweldig. Dan sla je het personeelsblad open en leest het feestverslag. Blije mensen in het publiek bij Gordon. Dan bekijk je de hoofden eens goed en denk je.... Hé, dat gezicht komt me bekend voor, en die oorbellen heb ik ook. Verdomd ...Ik bén het ook...maar dan niet met korte haartjes maar een wuivend Femke Halsema kapsel.

Hoe voel je, je dan? Lijkt me niet bevordelijk voor het after-party gevoel.

En de belangrijkste vraag die ik wil stellen aan de meelezende evenementen fotografen: mag dat zomaar... feestgasten bij-fotoshoppen als ze niet zwierig genoeg zijn?

Eerste klap is een daalder waard...ook zo genoten van de deurmat bij het High Profile New Media Congres?

" Ik zie je bij de trap...nu!" En het werkte ook nog...

Natuurlijk kende ik haar stem en wist ik wat ze belangrijk vond.

In oktober organiseerde ik voor haar bedrijf leuke dingen in Amsterdam. We mailden, ik ontmoette haar team en verwende haar gasten. Er was een klik ...dat was duidelijk. Maar haar gezicht was een mysterie. Waar was ze dan op het New Media Congres?

Op haar site geen foto en met Google kwam ik niet verder dan haar goede werken. Dus dan maar op de NIEUWERWETSE manier. Ik nam de proef op de som en liet Johan van LOGON haar sms'en. " Ik zie je bij de trap...nu!."

En als bij toverslag stapte ze uit de mensenmassa en kwam mijn kant op. Op haar handen nog een echo van een intensieve incentive in Dubai...Nieuwe media is een wonder en het werkt echt!

HIER MIJN FOTO"S...Op advies van Marco Derksen gelijk een account op Flickr!

Nieuwe media en het nut...of de nutteloosheid ervan

Ik beschrijf mijn gevoel over de nieuwe media als volgt;

Een krant lezen of naar de tv kijken is leuk. Soms zelfs leerzaam. Maar de nieuwe media...tja. dat is alsof je al jaren met een hardnekkige voorhoofdholteontsteking hebt rondgelopen.  En dan...dan opeens knapt er iets open...BENG!  Je hebt eindelijk lucht! Je ziet alles helderder en bent plots weer deel van de wereld in plaats van toeschouwer.

Maar wat is het nut dan van twitter, blogs, wiki's en al die andere teletubbie termen? Wat heeft je bedrijf en jijzelf eraan?

Tijdens het New Media Congres hoop ik meer te horen over deze geheime wereld, maar de clou weet ik allang. Nieuwe media zorgt voor verbroedering, het samen sterk gevoel, sneller netwerken en een hechter contact met je doelgroep en klanten. En natuurlijk voor een link naar je site uit onverwachte hoek.

Dank je wel Marie-Jose Klaver!

Natte cake, begrijpende blikken en Ave Maria...ook de evenementenbranche volgens mij

Tante Toos is dood.

Met piepende remmen parkeren we bij Westgaarde. Toos was de vriendin van oma en het was tijd voor 'haar laatste feestje'. Ai ai , foute planning... dus een dik half uur te laat.

Met zweetdruppels op de bovenlip schuifelden we snel achter de rij van onbekenden. Mooie natuur , vergezichten en stemmig personeel. Ik kijk om me heen en herken niemand. Bloed stijgt naar boven...we zitten verkeerd. We lopen achteruit naar de receptie waar de dame in het grote boek kijkt " Hoe heette tante Toos ook al weer ?"

Om een lang verhaal kort te maken. Pas na nog twee blunderbezoeken en een korte rit met de auto naar de andere kant van het terrein kwamen we bij de juiste familie terecht. Men was al in het PC-cafe aan de natte cake met bijpassende suikerstaafjes.

Waarom dit verhaal op de High Profile-blog?

Gisteren gebruikte ik een familiebezoek om de laatste wensen en tradities in kaart te brengen.  En het was ongelooflijk...the sky was the limit. Niemand wilde zomaar weg. Ammehoela met de stille trom. Ik hoorde termen als witte paarden, gospelkoor, bakfiets, hoogglans kisten en gevulde koeken. Waarom niet zulke dingen overlaten aan de experts? Waarom is er geen aansluiting vanuit de eventbranche op deze nieuwe markt? Weten wij niet als geen ander de juiste snaar te raken en iets onvergetelijks te creeren? Zeg nou zelf...zijn er zoveel verschillen?

Het was maar een herstfstavond- gedachte terwijl buiten de regen tegen het raam klettert.

De mens onderweg als kudde, altijd loert het gevaar

Niets zo moeilijk als groepen veilig naar de goede plek begeleiden.

Tijdens het IBC congres in Amsterdam zag ik het gebeuren. Psychologenvoer voor Desmond Morris fans als ikzelf.  Zodra bezoekers een badge over het hoofd lieten zakken veranderde het gros van de intelligentia in levensgevaarlijke meelopers. Vóór de RAI daarom fluoriserende mannen die met gevaar voor eigen leven bezoekers beschermden tegen zichzelf. Het deed me denken aan de paddentrek.

Lint omlaag betekende: Stop er komt een grote vrachtwagen aan! .Lint omhoog betekende : veel sterkte en kijk uit voor fietsers.

Volgens eventblogger Erik Kuperus zal ik maandag, bij mijn eerste bezoek aan Festivak, veel dranghek-specialisten tegenkomen. Ben benieuwd. We zullen het er in ieder geval over hebben tijdens de Tweede Bloggers Branche borrel.

Zie ik je daar ook?

Dit moet je zien en dan geloven.

Doodop kwam ik gisteravond thuis.

Ik kroop op de bank en probeerde in mijn hoofd de dag te verwerken. Het gevlieg, de workshops, de optredens en het geschrans. Allemaal dingen die twee generaties geleden een mens niet eens in één leven beleefde.

En toen kwam ik niet meer van de televisie los...wat een prachtige film over onze wereld: Pretpark Nederland. Gefilmd met de liefde van Haanstra maar met het onderhuids sarcasme van Ed van de Elsken en Bromet.

Verplichte kost voor eventdieren. Mooi in zijn herkenbaarheid. Zie de verslaving aan adrenaline voor een event. Zie de mensen achter de schermen bij evenementen als Sail, Prinsengrachtconcert en Zoom in op Zutphen. Wat een rare wereld creeren wij evenementorganisatoren toch.

Te laat deed ik de televisie uit en droomde van mannen met snorren en types van Van Kooten en de Bie.

Maak tijd voor deze documentaire!  KLIK HIER.

Even een proef op de som...hoe staat het met de evenementenbeveiliging?

Niets was tijdens het organiseren van het Prinsengrachtconcert aan het toeval overgelaten.

Alles klopte. Een gracht bezaaid met de juiste boten, een vlonder vol prominenten en muziek dat het hart rechtstreeks raakte.

Net voor het toegift werd snel A4-tjes met de tekst "Aan de Amsterdamse grachten" uitgedeeld zodat 'spontaan'kon worden ingevallen. Maar hoe was de beveiliging in deze tijden van verhoogde alertheid.

Misschien wat flauw, maar met voorbedachte rade checkte ik de beveiliging die dag.