Een zaal gevuld met vooral veel representanten en docenten van de verschillende event-opleidingen, een handjevol opdrachtgevers en evenveel bureaumensen. Op het podium vier bureau-eigenaren. Tijdens de presentatiemiddag van het Basisboek Eventmanagement : van concept naar realisatie (van HKU's hoofddocent eventmanagement Gabriëlle Kuiper), ontstond een interessante discussie over wat bureaus vinden en willen van opleidingen en omgekeerd. Met hoofdrollen voor creative director Patrick Roubroeks van Xsaga, adviseur organisatiecultuur Jeroen Busscher (ook auteur en docent conceptontwikkeling HKU), algemeen directeur Albert Deltour van DWBH, manager business events Henk van Dalen van Capgemini, directeur Leon Kruitwagen van IDEA en het Genootschap voor Eventmanagers, bureaueigenaar en docent Robert Leeseman van INHOLLAND, commercieel directeur Roland Ernst van Arjan van Dijk Groep en marketing- en salesmanager Jan Eleveld van Wentink Events.
Over een half jaar, precies vandaag en rond deze tijd, gaan de deuren open van event 09 in Jaarbeurs Utrecht. En het lijkt me nu dan ook een mooi moment om iets te starten, een nieuwe weblog: eventblog, een weblog over events en nieuwe media. Geschreven en beheerd (en dus betaald) door Henk-Jan Winkeldermaat, die zo onafhankelijk mogelijk (for whatever that means) over allerlei nieuwtjes en inmiddels oudjes schrijft op het gebied van nieuwe media (vooral) en events. Mijn favoriete vakgebied inderdaad.
Ik kreeg een aantal maanden geleden per post een brief van Roger Schreurs, met daarin zijn gebruikelijke kijk op zaken, op zijn gebruikelijke luchtige wijze geschreven, maar onderaan de brief in handschrift de mededeling: 'ik mis je wel een beetje'. Daarmee kreeg ik wat heimwee naar de tijd dat ik als hoofdredacteur voor FZ in de FZ Nieuwsbrief mijn column schreef, een weblog begon, en bij High Profile als hoofdredacteur internet de site vernieuwde, een blog toevoegde, filmpjes op YouTube zette en foto's knalde op Flickr (toen iedereen dat nog een rare naam vond).
Nou, dit lijkt me een mooi moment om de draad weer op te pakken en weer over mijn passies te schrijven. Ik zie me met deze eventblog als gastblogger van de website event.nl, de site van de vakbeurs event. Zo zal deze weblog ook op de homepage van die site worden aangekondigd.
Wat je kunt verwachten zijn postings over events, over nieuwe media (in begrijpelijke taal) en filmpjes die ik in opdracht van beursorganisator Eventex maak van exposanten (de aanleiding ook van deze weblog).
HSMAI hield gisteren in NH Hotel Leeuwenhorst in Noordwijkerhout een middagbijeenkomst over een zeer actueel onderwerp. Op de dag dat de staat Fortis overneemt komen experts op het podium die allemaal hun eigen invulling geven aan het thema 'recessionproof leadership'. Punkmedia heeft daar foto's en videoopnames gemaakt. Natuurlijk laat video nog even op zich wachten (ik ga zo de beelden capturen), maar de foto's staan al online. Naar de foto's.
Texel, zondag 28 september, de wind is Noordwest en wakkert lekker aan tot een flinke windkracht vier tot vijf waardoor de zee in het Schulpengat tussen Den Helder en Texel steeds ruiger wordt.
Vanuit de mokbaai, waar ook de Marinierskazerne Joost Dourlein is gevestigd, vertrekken 21 RIB’s (Rigid Inflatable Boats) voor hun 2e heat vandaag; het is spannend want in de eerste heat was de zee redelijk rustig en kwamen de deelnemers dicht bij elkaar over de finish waardoor de kansen nog gelijk verdeeld zijn. TEAM Samsung, met Pilot Ryan van Esch, Co-pilot/Navigator Marco Binnendijk en opstappers Sander Scherphuis en Wout Niebuur kwam zelfs gelijk over de finish met Team Dutch Connection 1.
(Tekst door: Marco Binnendijk, Foto: Dolphin Maritime)
Erg genoten van de Marketingfacts boottrip in Amsterdam. Ieder jaar rond deze tijd, en dat is in dit geval afgelopen vrijdagavond na een hele week Picnic op het Westergasterrein in Amsterdam, haalt Marco Derksen van Marketingfacts zijn bloggers, twitteraars, concurrenten, vrienden en kennissen naar een plek in Nederland om het succes van Marketingfacts te vieren. Dit keer was het een boottrip in op het IJ in Amsterdam. Instappen bij het Muziekgebouw aan 't IJ en heen en weer met het schip. Puur Amsterdam had de geweldige organisatie in handen. Heerlijk eten, goede sfeer, goeie muziek, mooie mensen en veel dingetjes te doen.
Was erg leuk, ik kreeg begin deze maand een preview van een nieuw eventconcept B[EYE]T van De Otter creators, bij Lukkien in Ede. Een concept waarin 'dineren, projectie en communicatie samensmelten tot een krachtige belevenis'.
Nu neem ik bij dit soort zaken altijd mijn camera's mee, in dit geval mijn Canon XL2 en mijn Canon HV30. De XL2 gaat op de statief en de HV30 in mijn rechterhandpalm. Ik mocht mijn beelden pas publiceren op de highprofile.weblog als het blad High Profile Events was verschenen. Maar een paar dagen na de preview kreeg ik een telefoontje van Marieke de Otter, sales en marketing executive bij De Otter creators, of ik haar uit de brand kon helpen.
Rob de Otter zat op dat moment aan tafel bij een sjeik in Qatar. Die sjeik was enthousiast gemaakt door Rob over zijn nieuwe concept. Alleen wilde hij beelden zien, videobeelden. En ja, wie was weer de enige die daar beelden van had? Precies. Dus tussen alle klussen door monteerde ik uit twee uur band een twee minuten durende sfeerimpressie (die ook op de site van B[EYE]T te zien is onder het kopje IMPRESSIONS >> movies). Ik heb Rob ook nog even geïnterviewd, maar dat volgt later op deze weblog.
Elk evenement een uniek evenement. Bij Finley krijgen ze 'een beetje jeuk' van evenementen die van de plank worden gehaald en zonder creativiteit op dezelfde wijze worden ingevuld als de week ervoor. De uitdaging om iedere keer met een klein en betrouwbaar team rond de tafel te gaan zitten en een professioneel hoogstandje te maken. Daar gaat het om bij Finley en zijn directe toeleveranciers (Puur Produkties en De Produktiewinkel).
Aanwezig: EventView, Metro, Beaumonde, De Telegraaf, JFK, Quote en High Profile.
Om dat Nederland in één klap te laten zien nodigde Finley een select groepje journalisten uit: van Beaumonde tot JFK, van Quote tot De Telegraaf (Martijn Koolhoven heeft vandaag - woensdag 2 juli - op pagina 5 een prachtig verhaal gepubliceerd) en van Metro via EventView naar High Profile.
Wat doe je als Finley om je pay off 'experience the difference' waar te maken: dan doe je het anders, dan moet het écht goed zijn en een verschil maken. Journalisten (van bovenstaande media) laten ervaren hoe 'experience the difference' aanvoelt is een uitdaging op zich. Ikzelf denk toch wel het een en ander te hebben meegemaakt in mijn carrière: met een luchtballon de difference ervaren in Kenia, hangend boven een olifant met haar jong; de geisers in IJsland experiencen en in eigen land in het openluchttheater in Bloemendaal (prachtig) een privé-jazzconcert op het podium te beleven.
Amsterdam stad in vanaf het Centraal Staition (rechtsonder).
Toch is deze laatste dag van juni 2008 een onvergetelijke experience geworden. Met vier helikopters gaat het persgezelschap naar de verschillende eventlocaties die van Finley een exclusiviteitsstempel hebben gekregen, waar Finley zijn evenementen kan houden en de locatie zo kan inrichten zoals alleen Finley dat denkt te kunnen. Want dat is belangrijk voor de ondernemers achter dit merk. Remco Smits en Rory Bertram willen het liefst alles zelf onder controle houden. Controle over hun kwaliteitsproducten, over hun aankleding, catering en hun evenementen.
Gastheer Remco Smits (li.) in gesprek met Martijn Koolhoven van De Telegraaf.
Nederland vanuit een heli bekijken, fotograferen en filmen, aan de grond in een colonne van 4 luxe Mercedessen naar een evenementenlocatie worden gebracht waar het voorgerecht wordt genuttigd aan een met 20 spotjes aan een trussenconstructie uitgelichte witte tafel, omgeven door de duisternis van de immense Lichtfabriek in Haarlem.
HSMAI Nederland hield gisteren haar Social Event. Net als andere jaren - in 2006 was ik er ook bij (foto's) - kwamen ongeveer 60 leden naar dit jaarlijkse evenement, dat deze keer werd gehouden in Park de Hoge Veluwe, in en rond het Kröller Müller Museum en afsluitend bij Landal Greenparks in Hoenderlo.
Lichte opschudding dinsdagavond bij het DM-feest in de Winkel van Sinkel in Utrecht. Tijdens de verkiezing van de DM man van het jaar (er waren onder de genomineerden geen vrouwen deze keer) werden van drie genomineerden video-interviews op een groot scherm afgedraaid. Ter introductie.
Nu kun je als interviewer (ik heb het even over mezelf, ik maakte deze filmpjes) kiezen voor een standaard setting, staand, zittend achter een bureau, maar erg verrassend is dat natuurlijk niet.
Ik werd door organisatiebureau BINK ingeschakeld om video-interviews te doen met drie genomineerden voor DM man van het jaar: Egbert Jan van Bel, auteur van Kloteklanten en marketingcommunicatie ondernemer; Pim Betist van Sellaband; Michel Schaeffer van Bol.com en jurylid Paul Petermeijer, managing director van Beerens Business Press (BBP), initiatiefnemer van TCD, de gecombineerde vakbeurs voor thuiswinkels, contact centers en direct marketing, die van 22 tot en met 24 april plaatsvindt in hal 3 en 4 van Jaarbeurs Utrecht.
Egbert Jan van Bel stelde voor het interview in bad te doen. En dat heeft indruk gemaakt. Van Bel had meteen de lachers op zijn hand die avond en ook achteraf tijdens de borrel, en ook online op de marketingblogs, en ook op twitter werd verwezen naar het Egbert Jan van Bel in bad interview.
Video-interviews houden op ongebruikelijke plaatsen, rijdend in de auto, liggend in bad, in de lift naar boven, you name it... op deze manier zorgen voor een frisse interview- of filmvorm die niet verveeld, waar mensen over blijven napraten, of over schrijven. En die dus heel goed toe te passen is voorafgaand, tijdens of na evenementen.
Hieronder de filmpjes, overigens niet in volgorde van vertoning, want net als het NOS Journaal afsluit met een plezierige uitsmijter werd ook hier luchtig afgesloten met het filmpje van Egbert Jan van Bel. DM man van het jaar is trouwens Michel Schaeffer geworden, de marketingdirecteur van Bol.com, waarvan ik in de parkeergarage later op de avond nog een tweetal foto's nam. Jammer dat ik dan niet (meer) scherp genoeg ben om even een winnaarsinterview met hem te doen (ik had mijn Nokiaatje nota bene in de aanslag).
Ik ben kapot. Gisteren de hele dag wezen filmen voor een klant van EFFECT Groep, een beursgenoteerde multinational met drie vestigingen in Nederland. Een rally met 600 personen naar twee hotels in Antwerpen, met aansluitend een knallend feest in Kasteel Brasschaat.
Ik heb ruim 9 jaar ervaring in het evenementenvak, maar als ik naar evenementen ging, ging ik daar als journalist naartoe, dit was de eerste keer dat ik onderdeel uitmaakte van de organisatie zelf, als filmer. En nu merkte ik wat een voldoening dat geeft: samen bouwen aan een mooi evenement. Want het was een prachtig evenement, met als knallende afsluiter DJ Dennis van der Geest, wat een topgozer.
Vorige week woensdag werden de Dutch Bloggies 2008 uitgereikt, de prijzen voor de beste Nederlands(talig)e weblogs. Voor deze editie werd ik net als bij de vorige gevraagd door stichting Dutch Bloggie-voorzitter en blogger van het allerallereerste uur Frank Meeuwsen (van Rhinofly's weblog Frank-ly) of ik hem aan een weblogminded organisatiebureau kon helpen. Wederom gaf ik Simon Renes van Effect Groep aan 'm door, deze keer werd dat opgepakt en werd een strak evenement neergezet. Voor het eerst.
Net als branche-eigen evenementen het gevaar in zich hebben achteraf een stortvloed van kritische shit over je heen te krijgen, nam Simon het risico om een als hip, underground, online en mobiel bekend staande doelgroep bloggers in theateropstelling neer te zetten op gewone stoelen (nee geen zitzakken)... waardering: respect. Niemand gehoord die iets negatiefs in de organisatie van de avond kon vertellen, en dat is wel eens anders geweest (vorig jaar was de kritiek niet van de lucht: het was ook gewoon een zooitje). Natuurlijk was er wel kritiek op de wie de prijzen mochten ontvangen en dat de grote weblogs geen prijzen kregen, maar over de organisatie van de avond werd gezwegen (vaak een goed teken) of kreeg de terechte lof. En dat is wel net zo prettig met een zaal vol met bloggers en journalisten (want ook zij wisten de weg dit jaar te vinden naar het ruimtelijke Atrium van het Haagse stadhuis).
Vorig jaar heb ik hier op het weblog gepost over het ontbreken van tempo en emotie tijdens de uitreiking van de Giraf. Mijn buurman van toen (in de zaal) Ad de Haan en ikzelf stonden toen wat te bomen over hoe dat bij de oscars gaat. Over dat je vooral voor de borrel komt. En dat die uitreiking wel wat vetter mocht.
Inmiddels zijn we een jaar verder, MiER (wij dus) zijn bezig met een concept waarbij webcasting een belangrijke rol gaat spelen. Maar ja, dat gebeurt nog niet zo vaak en hoe ziet dat er dan uit?
En ineens, boem daar is het. Een superstrakke waanzinnige show, die ik, thuis vanaf mijn bankje kan volgens. (webcasten is dus een goed idee wat mij betreft) maar, tjonge tjonge. Ad (en Michel) van de LiveLab. wat een prachtshow. Het kan dus! ook in Nederland. Complimenten. jammer dat ik er niet bij was, maar ik verheug me nu al op volgend jaar, want wie kan dit toppen? de Eventpersonality van het jaar? of die van volgend jaar? Of zou A. van D. daar geen zin in hebben?
Nogmaals complimenten aan iedereen die heeft mee geknutseld. Top gedaan!!!
Het 100-jarig bestaan van de Nederlandse Boekverkopersbond NBb is de aanleiding voor het Boekverkopers Gala dat op 24 september 2007 wordt gehouden in het Muziekgebouw aan 't IJ in Amsterdam, georganiseerd door Xsaga.
De Nederlandse Boekverkopersbond is een belangenorganisatie voor boekverkopers in Nederland. De doelgroep van deze gala-avond bestond echter niet alleen uit leden, maar ook uitgevers, auteurs, voorzitters en directeuren van vakinstellingen en de pers. Zowel de leden als de relaties zijn te omschrijven als kritisch, cultureel georiënteerd en hoog opgeleid.
High Profile heeft een gesprek met Patrick Roubroeks (spreek uit: roe-broeks) van Xsaga in Amstelveen over het gala dat genomineerd is voor de Gouden Giraffe in de categorie Vermakelijke Evenementen.
Hoe kom je aan de Nederlandse Boekverkopersbond als klant? Arie Doeser, de directeur ken ik, vroeg of ik een keer kon komen praten. Hij kent ons werk, kent het huwelijk van Willem Alexander en Maximá en kent het werk van de regisseur Jan-Eric Hulsman met wie we het gala gedaan hebben.
Was het een mooie opdracht? Ik zeg het niet vaak, maar we kregen volledig carte blanche van de Boekverkopersbond. Twee mensen uit de directie wisten wat we gingen doen, voor de rest niemand. Heb ik nog nooit meegemaakt.
En dan kun je dus aan de slag... Dan verzet je ook dingen. We hebben een heel bewuste keuze gemaakt om weg te blijven bij het belang van het boek. En er om heen te blijven cirkelen, waardoor veel meer theater gemaakt kon worden. Normaal is het logo van de bond NBb, dus de b van bond is klein, wij hebben het omgedraaid nbB. Voor ons was die laatste b van bond juist een geweldige kapstok om alles in te vertellen. Ik denk dat daarom deze artiesten ook wilden meedoen.
Welke artiesten?
Ik dat Arjan Ederveen, Frank Houtappels
(scenarioschrijver onder andere bekend van Gooise Vrouwen, Hertenkamp,
All Stars, Klokhuis, Ja Zuster, Nee Zuster), Pieter Kramer (onder
andere bekend van 30 minuten en Hertenkamp). Deze drie hebben filmpjes
gemaakt. Dat zijn allemaal mensen die je niet zou verwachten op een
bedrijfsevenement. De Amsterdamse Tramharmonie
zou je ook niet verwachten. Willeke Alberti die dan nog wel eens een
keertje 'Waar is de zon' wil zingen maar nu als 'Waar is de bon'
refererend aan de succesvolle Boekenbon, die de grootste financiële
drager is van de Boekverkopersbond. En dan gaat alles passen. Arjan en
Willeke kunnen elkaar natuurlijk alles zeggen, dan voel je dat dat
bijzonder is en daarmee zet je dus een nieuwe toon.
Een dooddoener op veel personeelsfeestjes is 'de slotact' een bekende artiest of groep voor bizar veel geld en dat is het dan. In de afgelopen jaren hebben we allerlei heel bekende acts gezien, maar slechts heel soms komt dat in een zaal echt tot een klik. Gek genoeg werken 'volkse' acts vaak het beste. Fransie Bauer ofzo (klopt ook wel, want of je vindt hem echt leuk, of je doet alsof, maar goed dat terzijde) Gisteren op het feestje van Canon zagen we Blof. En het klopte. De zaal hing aan een touwtje, die gasten stonden te knallen alsof het de HmH was. Kortom, het personeel van Canon voelde zich terecht verwend. Ik heb een klein stukje met mijn N95 gefilmd. (en Paul Ridderhof maakte de foto's dus binnenkort zullen we die wel zien...)
In de nw buitensociteit was het Deltion Zwols Cabaretfestival. Een echt publieksevenment. Gratis en laagdrempelig, met ongeveer 1500 bezoekers en 10 deelnemende acts die allemaal gelijktijdig (in verschillende zalen, dat dan wel) 3x hun voorstelling spelen. De Jury... nou, die is er niet. Dat wil zeggen, geen vakjury. Willekeurige bezoekers krijgen een juryformulier. Op die manier is er in ieder geval redelijk objectief een puntenverdeling te maken. Wij (MiER) deden ook mee. En... we hebben een 8,9 gehaald.... Poeh. Dat is dus heel fijn. Natuurlijk weten we dat we 'leuke' voorstellingen spelen. We doen dat al een tijdje en we worden veel gevraagd, dus we zullen we iets goed dan. Maar dit is z'on fijne duidelijke directe manier van beoordelen. We zitten nog in een klein roesje...
Winnaars DCF 2007: 'MiER' klinkt goed hoor...
(bureaus ff een vraagje, wat doet dat met onze marktwaarde? ;-)
PICNIC'07, the crossmedia week, die deze hele week wordt gehouden in en om de Westergasfabriek in Amsterdam, is net als vorig jaar een groot succes te noemen. Niet alleen wat bezoekers betreft, want het was al vlot uitverkocht, maar ook qua inhoud.
High Profile ging op donderdagmiddag de sfeer even opsnuiven, sprak met wat mensen en maakte daarvan foto's hier en video's hieronder.
"We gaan een soort verdrietsfeest geven waarbij we alle materialen die we hier hebben in een ruimte vormgeven, dat je dan al je klanten uitnodigt en dat je dan eigenlijk gewoon een after-verdrietfeest geeft, of zo." Een briljant einde van een video waar nog veel over werd gepraat. Patrick 's Gravemade staat bij het hek van zijn net afgebrande Bloem Bloem loods. Hij laat zich meeslepen door zijn emoties.
Hoe iets moois kan ontstaan uit iets wreeds. Bloem Bloem ging maandag 16 juli in vlammen op, High Profile maakte geluidsopnames, foto's en een video van eigenaar Patrick 's Gravemade bij het hek en terwijl we naar de chaos kijken en de band loopt komt Patrick op een idee: een feest. Maar wat niemand verwacht is dat het idee wat daar ontstaat (maar misschien al een tijdje in Patrick's hoofd rondspookte) werkelijkheid gaat worden met de After Fire Party van Bloem Bloem op vrijdag 12 oktober.
Focus heeft het druk dit weekeinde. De AV-specialist verzorgt het licht en geluid op twaalf podia van de Uitmarkt in Amsterdam die gisteravond van start is gegaan en tot en met morgen plaatsvindt rondom het IJ. High Profile sprak kort met Gerard Koster van Focus. Op de achtergrond is Rowwen Hèze aan het soundchecken en dat gaat er ouderwets enthousiast aan toe.
Focus heeft 2 projectleiders, 44 geluidstechnici, 56 lichtmensen en 5 man productie aan het werk vanaf woensdag om 12 podia: UPC, NH, Cultuurfonds, Nemo, Remix, Panama, Fifteen, Club 11, openluchtbioscoop, Wilhelmina, Amsterdam Convention Factory en Passenger Terminal Amsterdam.
Niets was tijdens het organiseren van het Prinsengrachtconcert aan het toeval overgelaten.
Alles klopte. Een gracht bezaaid met de juiste boten, een vlonder vol prominenten en muziek dat het hart rechtstreeks raakte.
Net voor het toegift werd snel A4-tjes met de tekst "Aan de Amsterdamse grachten" uitgedeeld zodat 'spontaan'kon worden ingevallen. Maar hoe was de beveiliging in deze tijden van verhoogde alertheid.
Misschien wat flauw, maar met voorbedachte rade checkte ik de beveiliging die dag.
Anderhalve maand heeft Frank Wentink proberen uit te vinden wat zijn medewerkers toch aan het bekokstoven waren, het lukte hem maar niet om er een vinger achter te krijgen. Toen hij maandag tijdens een afspraak in Zandvoort werd verrast ('de afspraak' in Zandvoort zat ook in het complot) wist ie dat het moment was aangebroken dat het hele circus zou starten. Frank Wentink werd maandag 18 juni uitgebreid in het zonnetje gezet door zijn familie, vrienden, (oud)medewerkers, relaties, leveranciers, klanten en de pers. Aanleiding: 25 jaar Wentink Events, 60 jaar Frank Wentink en... een lintje.
Een fotoverslag van Frank Wentink's 'allermooiste dag van z'n leven'.
Frank Wentink wordt voordat hij arriveerde bij zijn Studio 21 in Hilversum door enkele oud-medewerkers door het land gereden. Net als vroeger. Onder meer door John den Hollander (Invisible Organizing) en Damon Dooijeweerd (Sinq). Bij de deur wordt hij ontvangen door zijn grote vriend Diego García Jarillo, die speciaal voor deze dag uit Spanje is over komen vliegen. Diego vertelt in de wandelgangen (klik hier voor het interviewtje) dat hij Frank dertig jaar geleden in Spanje tegenkwam in een café, Frank vroeg hem of hij zijn assistent wilde worden in het hotel Bolsol in Spanje waar hij hoteldirecteur was, vanaf dat moment is dat zo gebleven. "We zijn vrienden voor het leven."
De Nederlandse paparazzi-fotografen stormen op de grote zwarte Volvo af om vanaf dat moment het pad te banen voor Frank Wentink die door een erehaag van zijn gasten naar zijn studio loopt. Het lukt 'm om niet bij iedereen een praatje te maken, maar Frank wordt door toegezwaaid, gefotografeerd en toegeschreeuwd. De man geniet.
Als Frank in de schijnwerpers (het licht van de camera van RTL4 Boulevard, KLIK HIER VOOR HET ITEM) naast zijn moeder gaat zitten aan een tafel in het middel van de zaal aan de voet van de catwalk kan de show beginnnen. Wat volgt is een wervelend spektakel waarin met een enorm tempo wordt gesprongen, gezongen en gedanst van highlight naar highlight van de vele shows die Frank Wentink in die 25 jaar heeft geproduceerd.
De show start met de karakteristieke indrukwekkende tonen van War of the Worlds, waarin een elftal in het rood geklede oud-danseressen van het eerste ballet laten zien wat ze na al die jaren nog in hun mars hebben.
Ik had net een online chat-interview via Google Talk met Simon Renes (net 33 geworden), directeur-eigenaar van Effect Groep, sinds kort te vinden in een TV-Studio in Veenendaal. Vorige week donderdag gierden de zenuwen door zijn lijf, want hoewel hij zich nooit nerveus zegt te maken voor evenementen die hij voor anderen in opdracht organiseert, is dat anders bij een eigen relatie-evenement, maar dat zal niet ongebruikelijk zijn. Hieronder het chat-interview daarover. (De taalfouten door de chat snelheid laten we er natuurlijk netjes in staan.)
22:25 ik:
Vorige week donderdag hield Simon Renes, eigenaar van Effect Groep in
zijn nieuwe kantoor, een tv-studio in Veenendaal, een relatie-evenement
met de titel ZIN. High Profile kon daar om begrijpelijke redenen helaas
niet bij aanwezig zijn en daarom hebben we kort contact met Simon Renes
hierover. Simon, als ik zeg dat dit evenement een voorbeeld is voor de
branche, waar denk je dan dat ik het over heb?
22:29 simonrenes@gmail.com:
Hopelijk zeg je dit omdat wij het event hebben neergezet zoals wij
zouden willen dat onze klanten het ook doen: als communicatiemiddel. We
hebben exact datgene gedaan wat wij verkondigen: live communicatie. Maar je kan ook iets anders bedoelen uiteraard...
Vorige week een pitch verloren. Het concurrerend bureau bleek een broertje van de directeur.....
Nu zou ik de opdracht ook aan mijn broer gunnen, maar ik zou tenminste nog het fatsoen hebben gehad om geen pitch uit te schrijven. Ik had de opdracht gewoon rechtstreeks bij hem neergelegd.
Toch maar eens de discussie aanzwengelen. Pitchen werkt fantastisch mits het een eerlijk en goed geleid proces is waarin alle bureaus duidelijk op de hoogte gesteld zijn van de randvoorwaarden en een gelijke briefing krijgen. En, niet onbelangrijk: zij die de opdracht moeten gunnen ook verstand van zaken hebben. Dat laatste is soms helaas niet het geval, zo bleek bij een grote overheidspitch waar zo'n 12 gerenommeerde bureaus aan deel hadden genomen. Er werd enkel naar de uurprijs gekeken. Het feit dat het ene bureau 15% fee rekende en het andere 0% werd volledig buitenbeschouwing gelaten. Weer een paar dagen werk x 10 bureaus voor jan met de korte achternaam.
Begin dit jaar nog meegepitcht voor een onderwijsinstelling die 5 jaar bestond en daar werd ons plan als niet passend beschouwd. Wat bleek; het uiteindelijk feest kende voor ruim 80% dezelfde opzet, alleen de uitvoering had flink te wensen over gelaten. Via de grapevine hoorde ik dat het desbetreffende bureau al in december had verkondigd dat zij de opdracht zouden krijgen. Dat terwijl de plannen pas in januari moesten worden ingeleverd.....
Al met al is er te vaak iets mis met aanbestedingen en pitches en dat is jammer. Het kan immers helemaal geen kwaad om een paar bureaus te toetsen op hun creativiteit en klik. Voor sommige klanten werken we al jaren en het pitchen houdt ons scherp.
Toch zouden er eens duidelijke regels voor moeten worden opgesteld. Daarbij pleit ik voor een kleine vergoeding. Niet omdat dit de kosten dekt, maar omdat het vanuit de opdrachtgever aangeeft dat zij alle uitgenodigde bureaus serieus nemen.
Zo dat wilde ik even kwijt en nu weer hard aan het werk op de volgende pitch.
Zo’n 2500 Marillion-fans die uit alle hoeken van de wereld in Ouddorp
samenkomen om te feesten. De gemeenteraad vond het eerst maar niks.
Toch kwam het ervan. Port Zélande was de thuishaven van het vierde
Weekend van de Britse rockband Marillion.
Ze hebben mazzel. Alweer. De hemel is strakblauw. En er lopen eenden in
het park. Ook die waren onderdeel van de setting van de drie voorgaande
events. De fans moeten erom lachen. Maar dat doen ze sowieso. Ze hebben
uitgekeken naar dit weekend rondom hun band Marillion, Britse rockers
die zonder de fanatieke achterban misschien allang een andere
broodwinning hadden moeten zoeken. En die deze achterban op een slimme
manier gebruiken om geld te verdienen. Zoals met dit vierde Marillion
Weekend.
De fans vinden het allemaal best. ‘Het is één grote familie’, zegt
Tomasz uit Polen, die met vrouw, kind, moeder, vliegtuig en bus naar
Ouddorp afreisde. En met hem zo’n 2500 fans uit veertig landen, van
Brazilië tot Taiwan. Tomasz volgt de band al 26 jaar en was twee jaar
terug ook bij het Marillion Weekend aanwezig. Toen in een typisch Brits
‘hidihi’-vakantiepark – voor wie zich de gelijknamige tv-serie kan
herinneren. ‘Met zon en eenden ja, maar daarmee houdt de vergelijking
op. De barakken, faciliteiten en concertvloer waar de hele meute bijna
doorheen zakte… Dat er naar een andere locatie zou worden uitgekeken,
lag voor de hand.’
Het werd zelfs een ander land: het op de wereldkaart centraal gelegen
Nederland. Marillion’s manager Lucy Jordache had al meteen twee parken
van Center Parcs op het oog: Port Zélande en Het Heijderbos. Het werd
het eerste. ‘Een jaar geleden zijn we met elkaar in gesprek gegaan’,
vertelt Sandra Plum, general manager van Port Zélande. ‘Je vraagt je
toch af wat er op je af gaat komen, een rockband uit Engeland met hun
fans... Voor Center Parcs zou het de eerste keer zijn dat een
internationale band een lang weekend het hele park afhuurt.’
Heel soms gebeurt het. Ik zeg heel soms, want er is altijd wel een
lichtpuntje te vinden. In elke productie, welk evenement je dan ook
bezoekt. Althans, normaal gesproken… Dus: heel soms gebeurt het dat je,
wanneer een evenement is afgelopen en je ’s nachts terugloopt naar de
auto denkt: D i t k a n n i e t w a a r z i j n.
Het jaarlijkste ADCN-gala vond plaats op 12 april te Amsterdam. Tijdens
dit evenement worden de Lampen voor de beste reclame-uitingen
uitgereikt. Dat art-directors een moeilijk te pleasen doelgroep zijn
zal iedereen zonder meer aannemen. Maar die wetenschap voorziet óók
(juist) in handvatten bij het organiseren van een feestje. The Embassy en Kingcanary zouden er de boeken nog maar eens op
moeten naslaan. Maar goed, kennelijk wilde men iets met het thema
circus.
Nou, een circus was het. De invulling voldoet wat dat betreft aan de drie definities die Van
Dale geeft bij het trefwoord 'circus'. 1: een ronde schouwplaats. Dat
klopt, de Gashouder van de Westergasfabriek is rond (èn laag, en
daarmee akoestisch erg ingewikkeld). 2: publieke vermakelijkheid. Dat
verklaart misschien de keuze van de presentator, die waarschijnlijk
vroeger clown had willen worden als ie groot was. Nu, daar ziet hij
twee wensen niet in vervulling gaan. Of misschien moest het
belachelijke pak waar men hem in gehesen had vermakelijk zijn? Nee
echt, menig circusdirecteur draaide zich om in zijn graf. Ik zal het
nog een keer uitleggen: Stijl en elegantie, al dan niet op het
kitscherige af, zijn onderdelen van 'show'. Daarom zijn show en circus
onlosmakelijk met elkaar verbonden. De derde definitie die aan het
woord circus wordt gegeven is in figuurlijke zin: 'gedoe dat aan een
circus doet denken'. Eh… ja, maar dat is over het algemeen negatief
bedoeld. Als dat de opzet was, is men daarin geslaagd. Met een klein
gouden paardje onder de microfoon en een dwerg die champagne serveert
op het podium, maak je geen circus, da's duidelijk.
Royal Haskoning, een multinationale onderneming met ingenieurs,
consultants en architecten, bestaat in 2006 125 jaar. Dat dat
aanleiding is om eens flink uit te pakken met een groots
personeelsfeest vormt geen discussie, dat Royal Haskoning een stap
verder gaat en op meerdere momenten aandacht schenkt aan het
jubileumjaar is een ander verhaal.
Deze complexe organisatie van verschillende kleine evenementen vraagt
om expertise en begeleiding van een gerenommeerd bureau. Het is 2005,
een jaar voor de aftrap wordt een pitch uitgeschreven onder vijf
bureaus. Nauta Evenementencommunicatie mag de megaklus op zich nemen en
wat volgt is een traject waarin een gedegen communicatieplan wordt
uitgerold.
Opmerkelijk binnen dit proces – bureaueigenaar Bram Nauta
zegt het zelf nog niet eerder te hebben meegemaakt in zijn elfjarig
bureaubestaan – is de betrokkenheid van leden van de Raad van Bestuur
van Royal Haskoning, met in de hoofdrol voorzitter Jan Bout. Nauta:
“Als het vertrouwen er is om samen iets geweldigs te maken, kun je je
eigen krachten te boven gaan. Dat zijn mooie momenten om te ervaren.’
Margie Alders, hoofd PR en Communicatie (rechts op de foto): "In het begin van zo’n traject
hak je knopen door: doen we één groot feest of doen we meerdere
evenementen het hele jaar door. Er zijn zo veel ideeën geweest, maar in
grote lijnen hebben we besloten om een groot personeelsevenement te
doen, een symposium voor klanten en relaties, en per kantoor sociale
projecten."
Dat zijn inderdaad de grote lijnen, maar de kleinere activiteiten mogen
niet worden uitgevlakt. Ingrid Swart, adviseur PR en Communicatie
vervolgt: "In het voorjaar een fietstocht, een optreden van onze eigen
Big Band in Londen, en aan het begin van het jaar hebben we onze naam
gegeven aan een stadsbus in Nijmegen, feestelijk in gebruikgenomen
tijdens de nieuwjaarsreceptie. En dan mag ik de evenementen in Azië,
Rusland en het feest de gepensioneerden niet vergeten, natuurlijk."
Door de live verslagen die ik maakte voor de weblog van High Profile
werd het me weer een beeldend duidelijk van wat voor soort branche ik
verslag doe. Het is een sector waarin veel partijen met elkaar door één
deur moeten kunnen, waar veel mis kan gaan als er tussen die vele
schakels slecht wordt gecommuniceerd, maar het belangrijkste wat me
opvalt en wat natuurlijk helemaaaaaal niet nieuw is: de vluchtigheid.
Ik
kom om twaalf uur The Factory binnen, loop her en der alvast te
fotograferen, zie bij de eerste foto-ronde de trussenconstructie nog op
de grond liggen en bij de volgende ronde hoog in de lucht hangen, ik
zie in de eerste timmerende jongens standbouwen, in de tweede hangen de
kleurrijke doeken er al overheen en in de derde zijn de ruimtes
helemaal loungevriendelijk gemaakt. Dag in dag uit worden evenementen
op deze manier opgebouwd, dag in dag uit worden ze ook weer afgebouwd,
daartussen zit een moment dat we met z'n allen zo belangrijk vinden dat
we er jaarlijks bij elkaar naar schatting een kleine vijf miljard voor
over hebben.
In de evenementenbranche is het een feest van verschillend geklede mensen. Om de sector voor de duidelijkheid even in de kortzichtige hokjes te stoppen op dit vlak:
artiesten zijn vanavond te herkennen aan de wat langere puntkragen (over alles heen), een glitterstreepje hier en daar is deze creatieve mensen ook niet vreemd, of gewoon een schipperstrui in een grijze tint.
heren bureaumedewerkers kiezen voor netjes, zeker, maar wel losjes: donker pak met lichte streep maar duidelijk zonder stropdas, misschien met sjawl, mits de baas 'm niet om doet (gewaagde types: wit pak met juist een stropdas, zij het wel loszittend),
dames bureaumedewerkers gaan op netjes (mantelpak) met hier en daar wat wulpse accenten,
heren bureau-eigenaren trekken ook toch maar weer op zeker hun pak aan (op het laatste moment voor de spiegel), maar slaan daar dit jaar (net als vorig jaar) wel hun kleurrijke hippe sjawl overheen,
dames bureau-eigenaren (er komen er steeds meer bij - eindelijk) in dit hokje zijn altijd prachtige en krachtig gekleed (Nicoline, waar verras je ons vanavond mee?);
Vandaag gaat het gebeuren, in de Amsterdam Convention Factory wordt
druk gewerkt aan de voorbereiding van de grote Gouden Giraffe
avond. Van de opbouw, de repetities, de techniek, de speeches, de
mensen, de filmpjes, kortom de voorpret wordt de hele dag (bijna) live
verslag gedaan op de weblog van High Profile.
Wat
huishoudelijke zaken alvast om het een en ander smooth te laten
verlopen: neem de toegestuurde badge mee, twee World Wide Security
beveiligers doen voor de ingang de badge-check waarna binnen door nog
een beveiliger (met teller) de badge wordt gescand (geen badge = geen toegang), op
de achterkant van de badgebrief staat de routebeschrijving
(TomTommers: Amsterdam > Czaar Peterstraat 213 > aankomsttijd:
19:30 uur), na binnenkomst voor de garderobe afbuigen naar rechts.
De
ontvangst is om 19:30 uur, het zaalprogramma start om 20:00 uur, met
andere woorden: van lekker relaxt onderuitgezakt loungend aangekleed
voorborrelen is geen sprake, het is handenschudden, schouderkloppen,
wangkussen, fingerfoodje, drankjedrinken en door naar de zaal. Eet daarom 's avonds gewoon thuis (en waarschijnlijk wat eerder dan gebruikelijk).
Doorschuiven, doorschuiven, doorschuiven.
Na het beklimmen van de trappen aan de achterzijde van de zaal, na het
splitsen om rechts of links de zaal binnen te komen, zullen
vriendelijk zwaaiende zaalwachten (met klem) verzoeken om door te schuiven naar
het midden. Zodat elke stoel bezet is. Eventmensen zijn geen
militairen, dus verwacht hier geen gedisciplineerd leger dat binnen
vijf minuten zit, een lichte chaos is ook deze branche niet vreemd.
Oh ja, nog één ding: parkeren. Die altijd vrolijke jongens van Traffic
Support staan aan het begin van de avond bij de slagbomen (gratis)
uitrijkaarten uit te delen. Je komt dus niet alleen plezierig binnen,
je verlaat het terrein ook weer met een opgewekt humeur.
Voor
meer tips, opbouwverhalen, korte interviewtjes, live-verslagen, foto's
van achter de schermen en andere making of momenten, maar ook alle
interviews met de negen genomineerden: highprofile.nl of direct de weblog van High Profile»
The Entertainment Group is met Marco Borsato Symphonica in Rosso VIP Arrangementen genomineerd voor een Gouden Giraffe in de categorie Zakelijke Evenementen. Het oordeel van de jury luidt: Niet zozeer op basis van het (overigens meer dan fantastische) concertprestaties van Marco Borsato, maar wel voor de wijze waarop The Entertainment Group maximaal gebruik heeft gemaakt van een omstandigheid, als relatiemarketing tool voor eigen relaties.
Ik zit voor het interview bij The Entertainment Group in Hilversum aan tafel bij Chris Havinga, commercieel directeur.
Gebruik maken van je eigen Marco Borsato concerten in het Arnhemse Gelredome is op zich natuurlijk geen rocket science. Maar slim gebruik maken van die omstandigheid door middel van een strakke actie op potentiële relaties voor je berijf, met als resultaat 40 opdrachten voor de verschillende bedrijfsonderdelen, is bewonderenswaardig. De case toont bovendien, dat profitcenters in bedrijven elkaar niet altijd in de haren hoeven te zitten. Deze case is een lichtend voorbeeld van hoe twee bedrijfsonderdelen samen, tot een even opvallend-, als synergetisch resultaat kunnen komen.
De 40 opdrachten die de groep als direct gevolg van deze inspanning, voor haar verschillende divisies heeft gerealiseerd, zijn afgezet tegen de investering, een uitstekend resultaat te noemen.
Princess is met Chez Cas in de Kersentuin genomineerd voor een Gouden Giraffe in de categorie Zakelijke Evenementen. Volgens het oordeel van de jury vanwege het even bijzondere als effectieve concept. "Weet je wat? We stellen Cas Spijkers nog één keer in staat om toprestaurant te runnen en annexeren daarvoor een maand lang de Amsterdamse Kersentuin." Tot in de kleinste details werd Chez Cas vervolgens opgetuigd en in een strak geregiseerde verkoopactie ingezet, om Princess retailrelaties tot een grotere afname te masseren. Daarnaast greep Princess Chez Cas ook uiterst effectief als PR instrument aan, via een donatie aan Fonds Slachtofferhulp en de speciale avonden voor de inmiddels indrukwekkende schare BN'ers rond het merk.
Ik zit voor het interview op het hoofdkantoor van Princess in Breda tegenover Karin van Kempen-Scharff, directeur corporate communications en Rombout Kerremans, manager sponsoring en events. Beiden zeer gedreven en enthousiaste mensen. Aad Ouborg schuift tegen het eind ook nog even aan.
Het jury oordeel vervolgt: Los van de stijgende verkoopresultaten die als lijnrecht gevolg van Chez Cas inmiddels binnen het retailkanaal zijn gerealiseerd, wist Princess haar niet onaanzienlijke investering meer dan te halveren uit de recettes van het restaurant. De PR waarde en de verkoopresultaten, afgemeten aan de resterende investering leveren maar één conclusie: Knap gedaan!
Euro RSCG Bikker is met de TNT Post Postbode Modeshow genomineerd voor een Gouden Giraffe in de categorie Zakelijke Evenementen. De jury beoordeelde de case als simpel en uiterst doeltreffend. Het feit dat de Nederlandse postbodes een nieuw uniform kregen aangemeten, is optimaal uitgenut om de transitie van TPG naar TNT, in de eerste plaats voor het publiek inhoud te geven. Men heeft daarbij niet verzuimd om de aanleiding ook te benutten om de company pride van de eigen TNT medewerkers te vergroten. De case is in dat aspect het levende bewijs dat je dergelijke resultaten ook kunt bereiken zónder allerlei directeuren over de bühne te jagen. "Van mens tot mens", een begrip centraal in de merkwaarden van het bedrijf, kon niet beter worder gematerialiseerd dan in deze modeshow door en voor eigen medewerkers.
Ik zit voor het interview rond de tafel met pr-adviseur Inge Baars (links) en eventmanager
Marianne Bego, beiden van Euro RSCG Bikker, in de
Veerhavenkamer van het monumentale pand van het bedrijf aan de
Veerhaven in Rotterdam. Met Loth Kroeger, ten tijde van het evenement
woordvoerder, persvoorlichter en pr-adviseur van TNT Post en nu
in dezelfde functie bij ABN-Amro, heb ik tijdens het interview
telefonisch contact (met de luidspreker aan).
Verder: voor het vermelde budget is een massieve publiciteitswaarde gecreëerd door een succesvol bereik van de primaire doelgroep: de pers. Via hen werd het Nederlandse volk bereikt met meer dan 64 krantenartikelen met nationale dekking, meer dan 15 minuten radioaandacht en meer dan 25 minuten TV zendtijd, van het NOS Journaal tot RTL Boulevard. Kwantitatief niet de grootste media exposure van alle inzenders, maar netto wel gerealiseerd tegen het gunstigste tarief.
Hutten Exclusieve Catering is in samenwerking met Marc van Laere Producties voor het NCD Gala genomineerd voor een Gouden Giraffe in de categorie Vermakelijke Evenementen. Het algemene oordeel van de jury luidt: Het neerzetten van een prachtig, eigentijds en bijzonder gala (precies zoals de opdrachtgever wenste) is ruimschoots gelukt. Spannende spitsvondigheden als een kruidenloper, een tapijt van rozenblaadjes en het gebruik van een aroma jockey dragen daartoe bij. Het multiculturele aspect was iets te eenzijdig uitgewerkt. Locatie (Showkas de Arendshoeve in Aalsmeerderbrug) is mooi in evenwicht met de kruiden, de geuren en kleuren van het gala.
Het Nederlands Centrum voor Directeuren en Commissarissen NCD houdt ieder jaar een gala, ieder jaar met een ander thema. Dit jaar is in overleg met Bob Hutten van Hutten Exclusieve Catering en Marc van Laere van Marc van Laere Producties gekozen voor: Samen Werken.
EventDepartment is met Yacht voor het personeelsfeest Yacht 2402 genomineerd voor een Gouden Giraffe in de categorie Vermakelijke Evenementen. Aanleiding is het zesjarig bestaan van Yacht. Het gevoel dat Yacht de tweeduizend gasten wil geven, is het gevoel van feest en van inspiratie. Locatie: Passenger Terminal Amsterdam. (Voor een korte casebeschrijving klik hier.)
Voor het interview zit ik aan tafel bij Yacht (in het Randstad-gebouw) in Diemen met Jules The (links), directeur business intelligence van Yacht en met bureau-eigenaar Erik Dercksen van EventDepartment.
Yacht, de grootste detacheerder van Nederland, actief op het gebied van detachering, interim management en werving & selectie, maakt met drieduizend hoogopgeleide en ervaren interim-professionals deel uit van Randstad Holding nv. Doordat Yacht dezelfde lustrumcyclus kent als Randstad, worden grote feesten nooit in hetzelfde jaar gevierd. Yacht viert het 45-jarig feest mee van moederholding Randstad, terwijl ze dan zelf vijf jaar bestaat, maar viert het jaar erna haar eigen Yacht-feest: in dit geval haar zesjarig bestaan. Op 16 december 2006 bestaat Yacht precies 2402 dagen: het feest heet dan ook Yacht 2402.
Xplo Music en Sonic One zijn met 'Nature Challenge, Tiësto op de Maas' genomineerd voor een Gouden Giraffe in de categorie Vermakelijke Evenementen. Tiësto op de Maas is een multimediaal muziekspektakel waarbij Tiësto op een drijvend podium midden in de Maas omringd door de skyline van Rotterdam een 75 minuten durende show verzorgt. Dit grote publieksevenement dat op 10 juni 2006 150 duizend mensen trekt, vindt plaats in de periode waarin de Volvo Ocean Race Rotterdam aandoet en wordt georganiseerd door twee relatief kleine bedrijven: Xplo Music (4 personen) en Sonic One (1 persoon). (Voor een korte casebeschrijving klik hier.)
Ik heb op woensdag 7 februari op het kantoor (in de geluidstudio) van Xplo aan de Haringvliet 78 in Rotterdam een interview met Eugène Lont (37) van Xplo Music (links) en Barney Broomer (42) van Sonic One.
Om te beginnen bij Xplo Music. In 1994 hebben Mark Snijders en Frank
Govaert dit bedrijf opgericht, als platenmaatschappij. Mark en Frank
zijn allebei oud-leden van de Hermes House Band die in 1994 het
singeltje I will survive uitbrachten, dat meteen een nummer 1 hit
werd. Eugène Lont was de bassist van de band.
Lont: "Dat is wel tekenend voor hoe het ons in de loop der jaren
vergaan is. We willen graag onafhankelijk zijn, niet te groot, en alles
in eigen handen houden. We hebben in het begin met platenmaatschappijen
gepraat of ze ons plaatje wilden uitbrengen, maar dat schoot eigenlijk
niet zo op, ze wilden het wel doen maar tegen heel rare voorwaarden.
Als snel hadden we zelf een platenmaatschappij opgericht, Xplo Music,
we brachten I will survive uit, dat werd meteen een nummer 1 hit, ik
ben toen uit de band gestapt en hier op kantoor gaan werken. Op dit
moment zitten we met z'n vieren in het bedrijf, Mark, Frank, Barbara en
ik."
In'tent Belevingscommunicatie en MetService zijn met de veertiende editie van het AmsterdamDiner genomineerd voor een Gouden Giraffe in de categorie Charity Events. Het AmsterdamDiner is een liefdadigheidsdiner met als doel de hiv- en aidsproblematiek in het bedrijfsleven bespreekbaar te maken. Daarbij worden de projecten van het Aids Fonds en STOP AIDS NOW! gesteund. (Voor een korte casebeschrijving klik hier.)
Hoewel in het interview de indruk wordt gewekt dat alleen Robert Weyhenke aan het woord is geweest, moet even vermeld worden dat er zo ontzettend veel door de heren is verteld, met even veel enthousiasme, dat een anderhalf uur durend interview met deze snel pratende heren tot een klein boekje zou kunnen leiden over alle mooie initiatieven en verhalen van het AmsterdamDiner door vijftien jaar geschiedenis heen en DGO, In'tent en MetService. Gekozen is om de belangrijkste kern van het eerste kwartier weer te geven, een kwartier waar inderdaad Robert Weyhenke het woord had.
Vitae is genomineerd voor een Gouden Giraffe in de categorie Charity events. Eens per 1,5 jaar organiseert en realiseert Vitae een Social
Responsibility (SR) project om zo inhoud te geven aan haar
maatschappelijke verantwoordelijkheid en daarbij betrokkenheid van de
medewerkers van Vitae breed te versterken door samen aan een goed doel
te werken. Volgens de jury is de case van Vitae een schoolvoorbeeld
van praktische inbreng en betrokkenheid bij charity met effectieve
neveneffecten. (Voor een korte casebeschrijving klik hier.)
Ik heb een interview met Hylke Oldenboom, directeur en webber van Vitae, in suite 112 van het Golden Tulip Hotel Vinkeveen (voorheen Bilderberg Résidence Vinkeveen) op donderdag 8 februari, de dag van het (tweede) weeralarm, de dag dat het sneeuwt.
Webber? Dat heb ik nog nooit op een kaartje gezien. Wat is een webber? Of is dat om het ijs te breken? Ja, dat sowieso. Vitae heeft een aantal jaren voor een bepaalde organisatievorm gekozen, een netwerkorganisatie, een soort web-achtige constructie, dus geen hark. Een webber zit in het midden van dat web, meer dan dat-ie aan de bovenkant van de hark zit, en dat zegt wat over de manier waarop we het bedrijf wensen leiding te geven, dus meer vanuit het midden en minder top-down. Wij hebben daar ook een eigen jargon van functies of rollen voor gegeven. Ik ben een van de drie webbers en wij verbinden het netwerk. Je hebt in een organisatie diverse afdelingen: een ondersteunende staf, commercie, verschillende productlijnen en wij zijn dan eigenlijk diegenen die in het midden al die verbindingen proberen te leggen.
War Child is genomineerd voor een Gouden Giraffe in de categorie Charity events. Een interview met Sonja Werners, evenementen organisator van War Child, gehouden op vrijdagmorgen 9 februari bij War Child aan de Singel in Amsterdam.
Het oordeel van de jury over het Friends for War Child Concert 2006 is niet mis: een kwalitatief zeer goed evenement met mooie resultaten waarbij charity nu eens niet gericht is op de 'rijken' maar op een breed publiek. (Voor een korte casebeschrijving klik hier.)
Voordat we dieper op dit genomineerde evenement ingaan eerst het een en ander over Sonja Werners, dan weten we tenminste een beetje met wie we aan tafel zitten. Sonja is evenementen organisator bij War Child, heeft als achtergrond hoge hotelschool, is haar loopbaan gestart bij de afdeling sales & marketing van een groot hotel, overgestapt naar de afdeling reserveringen van vergader- en congrescentrum Planetarium Gaasperplas, is reisbegeleider geweest en heeft voordat ze bij War Child kwam werken als locatiemanager gewerkt bij IT-bedrijf Ordina.
Luister hieronder naar haar 3,5 minuten durende presentatie, de vragen, de antwoorden, en na 7 minuten de beoordelingen van alle cases en bekendmaking van de winnaar door de jury-voorzitter Maatje Mostart van Artsen zonder Grenzen (en het gejuich van groep 3, die van Sonja Werners dus).
Christine van Dalen van IdtV zegt er al drie jaar mee bezig te zijn. Een grote droom van haar gaat binnenkort in vervulling. In Den Haag. Christine gaat driehonderd evenementen in één weekend doen.
Oké, hij is niet helemaal live, maar toch. Jan belde net vanuit de auto, en hoewel ie wat grieperig was vond hij het toch belangrijk genoeg (en spannend, geef toe Jan!) om bij de presentatie aanwezig te zijn van de Renault Formule 1 introductie met hoofdsponsor ING. Vanuit een minder snelle bolide, maar met evenveel enthousiasme, volgt hieronder een te downloaden empedrietje met het live telefonisch verslag van Jan... weet ie zelf niet (misschien maar goed ook).
Voorafgaand aan het officiële gedeelte van de CLC nieuwjaarspresentatie had Huub Klompenhouwer, persman als ie is en ook pr-man van de CLC, een persmeeting georganiseerd in een (overigens prachtige) ruimte in de Pieterskerk in Leiden.
Door de storm was de meerderheid van de genodigde journalisten niet aanwezig, 'ik had Hollandia (QM en Expovisie) uitgenodigd, Adformatie, MarketingTribune en nog wat bladen, maar ik ben blij dat jullie als de branchebladen aanwezig waren' vertelde Huub later.
Want opgeteld schoven met mij Wouter Veltman en Sjoerd Weikamp (beiden van FZ) als 'mensen van de pers' aan bij voorzitter Riemer Rijpkema van CLC, oud-voorzitter Hans den Dekker van VNC, Geer Schakel van LAGroup, die alle drie in die volgorde het woord nemen en antwoord geven.
Na een minuutje of 23 kwam Loek Hermans binnen om kennis te maken, en stond het gezelschap alsof de Rechtbank binnenkwam op voor de oud-ministerer en huidig MKB-voorzitter.
Tijdens het persgedeelte heeft de memorecorder onder de neuzen van Rijpkema en Den Dekker gelegen - jammergenoeg te dicht bij Den Dekker's kopje koffie, en hij drinkt 'm zo te horen met alles er op en er aan (er wordt stevig geroerd), de vragen zijn niet altijd goed te horen (maar het gaat om de antwoorden) - en daarom is alles ook nog eens voor de geschiedenis vastgelegd op mp3.
Ik ben er (nog) niet aan toegekomen om de belangrijkste zaken uit te schrijven en daarom hieronder de aan te klikken mp3 link (het downloaden duurt altijd een tijdje).
In wat waarschijnlijk mijn laatste post dit jaar zal worden, wil ik even schaamteloos reclame maken voor de bluemangroup. Onwaarschijnlijk.... echt helemaal gaaf, uitleggen waarom is zinloos, ook vertellen wat er gebeurt heeft geen zin. Heb je tijd, Ga. Heb je een groot evenment, boek. Dit zou ik bedacht willen hebben. Ik geef het toe, ik ben jaloers, maar wel op een heel goede manier... wie weet waar dit toe leidt?, er broeden wel zaken, maar dat komt het komende jaar wel. Een fijn oud en nieuw. en een verassend, inspirerend, vernieuwend maar bovenal heel gelukkig jaar... we spreken elkaar.
MPI Nederland was gisteravond te gast bij Blue Man Group in de Theater Fabriek (The Factory). Voorafgaand aan die avond hield MPI een presentatie (daarover later). Iedereen was het er over eens, de show is fenomenaal. De leden van MPI, die toch heel wat gezien hebben all around the world, hadden zo'n show nog nooit meegemaakt.
Afgelopen week mochten we optreden tijdens een galavoorstelling. Het was een dubbeloptreden, wij deden het deel voor de pauze en na ons kwamen 'de egels' een eagels tribute band (of een kopie zo je wilt). Wat een wondelijk fenomeen, die band was werkelijk uitstekend, ze hebben een crew van 6! personen. Kortom, het gaat goed... maar waarom vinden mensen het leuk om te kijken naar een band die niets anders doet dan een andere band zo goed mogelijk imiteren... en is hier een gat in de markt? zouden wij kunnen gaan optreden met een Theo maasen tribute? Is er een markt voor een museum met nageschilderde meesterwerken? Tja in film en op tv gebeurd dit natuurlijk ook al jaren... ik vrees dat zo'n imitatie show nog wel eens een groot succes kan worden. Dus als er bureaus zijn met intresse; je kunt ons vanaf nu boeken als; Hans Leeuwen, Youp v/d Dam, Herman Flinkers en natuurlijk de improgroep, de Laatmaars.
Ik zou met Paul en Menno Ridderhof gisteren om vier uur de beursvloer van de RAI over gaan om alvast voor te proeven bij de Miljonair Fair. Op het laatste moment toch maar even afgebeld, want na allerlei besprekingen stond er nog geen nieuws op de site terwijl er genoeg te melden was. Dan moet je keuzes maken. Paul en Menno maken foto's, dat hoef ik dus niet meer te doen, en Paul en Menno lopen van vier tot één uur 's nachts rond.
Hoofdgast Tara Reid (American Pie) opende de beurs en wilde daarna meteen op de foto met Menno (nee, niet andersom verzekerde Menno me net aan de telefoon. Speaking of telefoon, Tara heeft een exemplaartje van 35 duizend in haar hand, klik op de foto.) Update: Tara Reid stond op de stand van Goldvish, een Zwitsers bedrijf dat18 karaat gouden mobieltjes met diamantjes maakt en waarvoor de filmster een mobiel ter waarde van 35 duizend euro verlootte.
Gezien de vele reacties die ik op mijn vorige stelling over beleving kreeg (zie hier), heb ik op basis van alle reacties weer een nieuwe stelling bedacht:
Concerten zijn (nog) niet interactief genoeg; uiteindelijk zal alleen het echt interactieve als beleving worden ervaren.
Toelichting bij de stelling: Een beleving is pas interactief als het publiek kan bepalen wat er bijv. op het podium gebeurd. Denk aan repetoirekeuze en volgorde of improvisatietheater met het publiek. Bij een concert staan mensen wel mee te zingen en te dansen, maar ze hebben geen invloed op de show, waardoor er geen interactie plaatsvindt.
Foto: Marco Borsato in Sportpaleis Antwerpen (Juni 2005); geen beleving?
Soms vraag ik me echt af waar keuzes van event organizers op gebaseerd
zijn. Afgelopen dinsdag hield branchevereniging Vecta, ter gelegenheid
van het vijftig jarig bestaan een symposium over Creatief Vermogen.
Omdat creativiteit het kroonjuweel van een evenementorganisator zou
moeten zijn, schreef ik meteen in voor dit symposium. In de
verwachting - of laten we zeggen - in de hoop, geïnspireerd te worden
door de creatieve toets. De online communicatie over het symposium zat
goed in elkaar: de informatie over het programma, de sprekers, de
gasten, de route en parkeren, was keurig verzorgd. Bij aankomst in het
fraaie Hulstkamp Gebouw in Rotterdam reikten mooie meiden van Cat.
Models in aangenaam korte rokjes de badges uit. Chiel van Praag, Paul
Zwikker en Guus van der Kaaden schudden iedereen, namens de Vecta,
persoonlijk de hand. De gastvrijheid was groot, de hospitality was dik
in orde, het netwerken na afloop op Jules Verne was aangenaam. Maar de
inhoud van het symposium: die was zwaar onder de maat.
Gisteren op de 50jaar Vecta bijeenkomst geweest; ik moet zeggen, het was bijzonder. Hoop gesprekken gevoerd met bureau's en eerlijk is eerlijk. Ben ook weer een hoop wijzer geworden. Mijn stelling over het gebrek aan creativiteit bij bureau's (zie 1 van mijn eerdere posts) werd dan wel min of meer bevestigd, maar met een aantal goede redenen. De belangrijkste conclusies. Wij zijn met z'n allen dan wel gewend aan/ verwend door veel verschillende hoogwaardige, bijzondere acts, locaties en ideeen. De gemiddelde bezoekers aan evenementen zijn dat niet... (het rtl4 gehalte van onze samenleving) Iets heel nieuws bedenken voor een opdrachtgever kan een enorm risicio inhouden, de klant is dus per definitie behouden, zij willen immers een mooi feest met enthousiaste bezoekers. Dus kiezen ze vaak wat behoudend. (of voor iets dat ze kennen) Wil je jezelf als bureau dus echt als 'vernieuwend' in de markt zetten dan zul je dus nee moeten leren zeggen tegen klanten die meer van hetzelfde willen. (maar ja kun je jezelf dat omzetverlies veroorloven)
ben heel benieuwd of de angstvallige naar binnengekeerde houding (o jee, straks pikt iemand ons concept) snel plaatsmaakt voor de nieuwe modernere stroming (iedereen kan alles vinden, maar ons bureau voegt iets toe)
een paar jaar geleden, moesten we stickers van het organiserende bureau op ons visitekaartje plakken... dat komt nu bijna niet meer voor, het begin is er.
Wat een geweldige show. Marco Borsato wist er afgelopen zaterdag in het Gelredome te Arnhem echt weer een feestje van te maken. Marco in het rood, podium in het rood, publiek in het rood; alles ROOD!
En tja, bij een beetje concert hoort er toch een 'romantisch' liedje bij waarbij iedereen zijn aansteker in de lucht laat branden en heen en weer zwaait. Ohh, wat mooi toch altijd! Maar helaas kwam er geen mooie lichtjesregen in het Gelredome toen Marco iedereen vroeg om zijn aansteker op te steken. Want tja, wie rookt er tegenwoordig nog! Gelukkig wist Marco daar mooi op in te spelen... heel simpel: Iedereen zijn mobieltje in de lucht! Zie hieronder het resultaat:
Het probleem speelt bij zowat iedere evenementenorganisator; je organiseert een evenement en je bent na afloop benieuwd hoeveel bezoekers er op af zijn gekomen. Maarja, hoe meet je dat nou? Je kunt wel leuk op het gevoel een schatting maken, maar grote kans dat je er dan ver naast zit.
Als 4-jaars studente Vrijetijdsmanagement is het voor mij natuurlijk een enorme uitdaging om dat probleem op te lossen. Daarom ben ik, samen met 7 andere projectleden, in opdracht van ReSpons, MeerWaarde en BV De Nieuwe Aanpak (die samenwerken onder de naam 'Event Audit') een betrouwbare en betaalbare meetmethode aan het onderzoeken voor het tellen van bezoekersaantallen op evenementen.
ik ga het kort houden, tenmiste dat probeer ik. Inmiddels draai ik al een flinke tijd mee in evenementen land. En wat ik echt heel bijzonder vind is het gebrek aan orginaliteit. Tuurlijk er zijn zo af en toe wel wat vernieuwingen te zien en soms ook geweldige evenementen, maar echte innovatie's, tja ik kom ze bijna niet tegen. Natuurlijk heb ik wel eens gesprekken met de bureaus hierover en vaak hoor je dan dat de klant dat niet wil. Vandaar dus deze entry. Graag wil ik weten waarom er zo weinig echt creatieve ideeen zijn. (ja er zijn we wel wat, maar die zijn toch echt in de minderheid) Zijn de klanten laf? Kunnen jullie de klanten niet overtuigen? Is er stomweg niets nieuws meer te bedenken? Of is het wel handig om beproefde concepten in te zetten? Zijn de budgetten te laag? Enfin ik ben benieuwd
ik wil graag zelf een klein voorzetje doen: volgens mij is organiseren een echt beta vak, waar het bedenken van iets nieuws een typische alpha vaardigheid is. Aangezien de bureaus nog altijd aangeduid worden met 'organisatie bureau' lijkt het me dat daar het zwaarte punt ligt. ben benieuwd wat jullie hiervan denken.
en dan nog iets heel anders, heb je vaak dezelfde gesprekken en wil je dat wat vermakelijker maken, kijk dan eens bij onze methode misschien handig.
AVR, het grootste afvalbe- en verwerkingsbedrijf van Nederland, vierde afgelopen zaterdag 23 september zijn personeelsfeest. Zo’n kleine 2.000 genodigden genoten van een bijzonder feest op een opmerkelijke locatie: de Efteling in het Brabantse Kaatsheuvel. De artistieke productie en organisatie van het personeelsfeest lagen in handen van evenementenbureau aRTi Producties BV uit Rotterdam. Als feestconcept had het bureau “Een avond vol verrassingen” bedacht, waarbij de genodigden naast enkele Efteling-attracties een groot en divers aanbod van entertainment werd aangeboden.
Eén van de doelstellingen die bij organisator aRTi Producties werd neergelegd, was om een zo hoog mogelijke opkomst te verkrijgen. Om dit te bereiken was extra veel zorg besteed aan het uitnodigingstraject én aan het entertainmentprogramma.
Ik kom net terug van 125 jaar Royal Haskoning, een evenement in de Brabanthallen in Den Bosch voor 3 duizend medewerkers en partners van ingenieursbureau Royal Haskoning. Een groot feest, in de regie staat Bram Nauta van Nauta Business Events. Massage, spelen, waarzeggers, fotografen, Wipneus en Pim, Niek Boes, Manuela Kemp, Glennis Grace en ja hoor: die zanger van Spandau Ballet. Dat is lang geleden. Geweldig bij stem nog. Een biertje met Roger Schreurs (had 15 CatModels lopen): 'Hé Henk-Jan, weet je dat wij hofleverancier zijn van Maison van den Boer, wij noemen onszelf nu Koninklijke Catmodels!' en een babbeltje met Bram.
Jan zit on this very moment in het Hotel Okura Amsterdam voor de receptie (dresscode: tenue de ville) van het 35-jarig bestaan van het vijfsterrenhotel. Als er nog iets bijzonders gebeurt dan lees je dat morgen in de LocatieFlash, ik heb tot het laatste moment (middernacht) de laptop opengeklapt waarbij Jan me per mail het allerlaatste nieuws doorgeeft.
Vanuit het Okura zelf komen al enkele beelden mijn inbox binnen, dus meteen plaatsen. Live vanuit het Okura. Ik zie Willem Poot van de Telegraaf, Han Peekel rechtsboven... nog meer bekenden.
Zo, het is weer eens gebeurd. Ik heb weer een bizarre experience achter de rug. De Emerce eDay. Het is een personal experience, laat dat duidelijk zijn. Ik ben er van overtuigd dat anderen deze dag nog lang positief zullen heugen. Ik niet.
Laat ik bij het begin beginnen. En ik probeer het zo feitelijk mogelijk op te schrijven, zonder emotie.. maar dat gaat vast niet lukken (want je moet weten, ik kom er net van terug en ik zit te koken).
Ik krijg een maandje geleden een mailtje binnen van Emerce (het blad dat ik altijd in de losse verkoop koop, omdat ik vind dat je moet betalen voor kwaliteit, en in dit geval wil ik de experience om dat lekker te kopen bij de plaatselijke kiosk, die ook Emerce heeft), of ik in ruil voor het plaatsen van een banner van de Emerce eDay op mijn eventbranche weblog twee toegangskaartjes wil ontvangen voor deze dag. Lijkt me een goed idee, alleen weet ik niet hoe ik die banner moet plaatsen, dus ik schrijf me in voor de dag en krijg op een gegeven moment een mailtje terug of ik de banner nog wil plaatsen. Dat lukt me niet, meld ik de organisatie (omdat ik nog nooit een banner op mijn weblog heb geplaatst) en of zij dan weten hoe dat moet. Zij blijken het ook niet te weten... (...dit gedeelte wil ik even hierbij laten).
Goed, de eDay nadert en ik vraag nog even voor de zekerheid of de inschrijving nu goed is gegaan? Ik wil Oscar meenemen, die er ook geweldig veel zin in heeft. Dan begint de shit.
Ellen van Ree, sinds jaar en dag freelance-journaliste voor High Profile Events, heeft een boek geschreven: Buddha's Lost Children. De bijbehorende film ging woensdag in wereldpremière in Annex Cinema in Woerden, waar naast de EMS FILMS filmmakers, familie en vrienden, filmcoryfeeën, het voltallige bestuur van de BOS (Boeddhistische omroep) en in oranje pijen gekleden monniken ook Arjan van Dijk aanwezig was.
Sinds Ellen van Ree voor High Profile Events Arjan van Dijk interviewde is er een warme vriendschap ontstaan (zoals dat wel vaker gebeurt met mensen die met Arjan van Dijk de diepte in zijn gegaan, weet ik uit eigen en andermans ervaring). Woensdag nam Arjan daarom voor de gelegenheid het eerste exemplaar van het door Ellen van Ree samengestelde complementaire fotoboek in ontvangst. Een fotoboek met alle achtergrondverhalen over de film Buddha's Lost Children.
Eerder maakten Arjan en Ellen al samen een boek over Peru: Stemmen voor Peru. 'Wij delen trouwens veel interesses, reizen, mensen, evenementen, goede doelen en spirituele stromingen", aldus een enthousiaste Ellen van Ree.
Hebben jullie ook gekeken en geluisterd naar de ruiterspelen. Als echte chauvinist is het fantastisch wederom goud te winnen. Maar luisterend naar het commentaar zijn de ruiterspelen wederom een bewijs van de Duitse grundlichkeit. Meer dan 50.000 bezoekers. Duitsland weet ondertussen perfect hoe ze een evenement moeten organiseren. Tijdens het WK voetbal met een amusementswaarde van o,o zorgde het wel dat het in elk dorp/stad een feest werd. Laten wij dit gebeuren of gaan we als branche Erica Terpstra steunen om de Olympische spelen naar Nederland te halen. Wij willen toch ook goud?
Utrecht gaat voor de Grand Depart van de Ronde van Frankrijk in 2009. Terwijl een groot deel van de evenementenbranche op de borrel was bij FZ, zat ik in Utrecht waar de gemeente in samenwerking met het frisse en creatieve Brabantse Sportmarketingbureau Triple Double een perfecte middag en avond hadden georganiseerd.
Met zo'n 250 man werden we ontvangen op de parkeerplaats van de Jaarbeurs waar een klein promodorp was gebouwd. Net op het moment dat Tour-legende Jan Jansen in de volgwagen van de Rabo kwam aangereden, barstte er een enorme stortbui los. Het 'peleton' scheurde in 3-en vluchtte de tenten en de mooie movibus in. Goed voor de moraal en saamhorigheid werd opgemerkt, uitspraken die later op het podium werden teruggehaald door moderator Tom van 't Hek. Ook hij was een uur eerder de tent ingevlucht en stond schouder met het Utrechtse bedrijfsleven en de wethouders voor Sport en EZ.
